งลำพังเพื่อปกป้องพระศพของราชาชีไห่ ตอนนี้ยังไม่ทราบความคืบหน้าสถานการณ์พ่ะย่ะค่ะ”
“ว่าอย่างไรนะ?” ฉินอินลุกพรวดด้วยความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวในอก “เสี่ยวซี…ไปหาถังหลานหรือ?”
“พ่ะย่ะค่ะ”
“ส่งกองทหารหนึ่งหมื่นนายมุ่งหน้าไปยังเมืองไป๋หลิงกับข้า”
“ว่าอย่างไรนะ?!” ซูมู่หยุนผงะก่อนกล่าวด้วยความขุ่นเคือง “เสี่ยวอิน เจ้าไม่ควรทำเช่นนี้ เมืองไป๋หลิงตกอยู่ในมือจักรวรรดิอี้เหอแล้ว อีกทั้งเรายังไม่ทราบความเคลื่อนไหวของศัตรูตัวฉกาจอย่างลั่วหลานและโอวหยางเยียนเลย ฉะนั้นเราไม่ควรตัดสินใจบุ่มบ่าม การบุกไปยังเมืองไป๋หลิงอย่างอุกอาจเช่นนี้จะต่างอะไรกับการรนหาที่ตาย”
“ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะต้องเดินทางไปเมืองไป๋หลิง”
ฉินอินกล่าวด้วยดวงตาแดงก่ำ “บาปที่ข้าก่อขึ้น ข้าต้องเป็นผู้ชดใช้ จะปล่อยให้เสี่ยวซีรับกรรมจากสิ่งที่ข้าทำได้อย่างไร? ห้ามผู้ใดคัดค้านอีก นี่คือพระราชโองการของข้า พี่อาอวี่ ท่านต้องอยู่ที่นี่เพื่อนำทัพมังกรผงาดสกัดกั้นเฉียนเฟิงไว้ เข้าใจหรือไม่?”
“อืม”
หลินมู่อวี่พยักหน้าแม้จะเกิดความรู้สึกมากมายขึ้นในใจ “เจ้าต้องพาเสี่ยวซีกลับมาอย่างปลอดภัย ตอนนี้กองทัพเผ่าปีศาจเริ่มโจมตีมณฑลเทียนชู่แล้ว”
เจิ้งอี้ฝานประสา
