ี ทว่าสิ่งแรกที่พบกลับเป็นกองซากศพมากมายพร้อมแมลงนานาชนิดที่บินไปทั่วบริเวณ กลิ่นคาวเลือดลอยแตะจมูกทันทีที่มาถึง ฉินอินพลันรู้สึกปวดร้าวในอกอย่างช่วยไม่ได้ นางโบยบินขึ้นไปในอากาศจึงทำให้เห็นซากศพของเหล่าทหารและพลเรือนกองพะเนินอยู่ตามถนนอย่างน่าสังเวช ยามนี้คงมีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเสี่ยวซีสังหารผู้คนไปมากมายเพียงใด
ซากศพกองเรี่ยราดอยู่ทุกหนแห่งตลอดระยะทางห้าลี้
ขณะนั้นนางเห็นกองทหารทรราชกำลังสั่นเทาด้วยความกลัวจากระยะไกล เทพธิดาจิ้งจอกเก้าหางผู้เลอโฉมตวัดกรงเล็บสีโลหิตยาวหลายเมตรฉีกร่างของทหารเหล่านั้นเป็นชิ้นๆ อย่างบ้าคลั่ง
“ฉัวะ!”
ถังเสี่ยวซีฝังเขี้ยวอันแหลมคมลงบนหลังคอของทหารรับจ้างนายหนึ่งก่อนฉีกเนื้อของเขาออกอย่างรุนแรง “ตุบ!” นางคายเศษเนื้อทิ้งลงบนพื้นก่อนเงยหน้าขึ้นเมื่อรู้สึกถึงผู้ที่มาเยือน ดวงตาสีทองจ้องมองฉินอินที่ยืนอยู่กลางอากาศ ฉับพลันรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยที่แปดเปื้อนเลือด “ฉินอิน เจ้ามาที่นี่เพื่อเยาะเย้ยรึ?”
“เสี่ยวซี…”
ฉินอินมองอีกฝ่ายด้วยความตกตะลึง หัวใจของนางปวดร้าวราวกับถูกใบมีดทิ่มแทง “ขะ…ข้าไม่…”
“งั้นรึ?”
ถังเสี่ยวซีหัวเราะดังลั่นก่อนกล่าวออกด้วยแวว
