เมืองไป๋หลิงในตอนเที่ยง ที่ซึ่งพวกเขาได้พบกับทหารแห่งตระกูลถังห้าพันนายที่อยู่นอกเมือง
“ข้าแต่ฝ่าพระบาท”
ถังเจิ้นลงจากหลังม้าก่อนก้าวไปบนถนนนอกเมืองที่เต็มไปด้วยโคลนพลางประสานหมัด “เมืองไป๋หลิงแข็งแกร่งยิ่ง แม้จวนชีไห่จะส่งกำลังเสริมมาแล้ว เราก็ไม่อาจโจมตีพวกเขาได้สำเร็จ ขณะนี้มีกองทหารกว่าห้าหมื่นรวมตัวกันอยู่ที่จวนเป่ยฉี เราควรทำอย่างไรดีพ่ะย่ะค่ะ?”
“ได้ข่าวของเสี่ยวซีบ้างหรือไม่?”
“กระหม่อมทราบเพียงว่าองค์หญิงซีทรงสังหารผู้คนไปมากมายแล้วพ่ะย่ะค่ะ…”
“เช่นนั้นข้าจะเข้าเมืองไปก่อน ส่วนเจ้าก็โจมตีเมืองต่อไป” ฉินอินกล่าวคำเบา
หลัวซินกล่าวออกทันใด “ช้าก่อนพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท กระหม่อมคิดว่ามันอันตรายเกินไปหากพระองค์เสด็จเข้าเมืองไปเพียงลำพัง”
“ไม่ ข้าไม่มีทางเลือกแล้ว”
ฉินอินปลดชุดคลุมจักรพรรดินีอันหรูหราออกก่อนโยนลงบนพื้นโคลนอย่างไม่ไยดี นางก้าวไปเบื้องหน้าพร้อมส่งเสียงคำรามในลำคอแผ่วเบา “ฟึ่บ!” รอยแยกมิติปรากฏขึ้นพร้อมกับหญิงสาวที่หายตัวไปในพริบตา ความสามารถในการทะลุมิติของจอมยุทธ์ขอบเขตเทวะทำให้เซี่ยงอวี้ หลัวซิน ถังเจิ้น และคนอื่นๆ ยืนตกตะลึงไปชั่วขณะ
“ฟึ่บ!”
ฉินอินปรากฏตัวขึ้นในเมืองภายในเสี้ยววินาท
