่ากองกำลังของตระกูลเป่ยฉีมีไม่น้อยไปกว่าตนเอง อีกทั้งตระกูลผู้มั่งคั่งทั่วทั้งเมืองต่างให้การช่วยเหลือพวกเขา แน่นอนว่ากองทัพของถังหลานไม่มีทางที่จะชนะได้โดยการต่อสู้เพียงลำพัง และการที่พวกเขาต่อต้านขณะนี้เป็นเพียงการชะลอความตายเท่านั้น
ดวงตาที่ฝ้าฟางของถังหลานเผยความอ่อนล้า เขานั่งมองดูลูกธนูที่ตกลงมาในลานกว้างจากระยะไกลก่อนกล่าวว่า “ถังปี่ ข้าจะนอนพักเล็กน้อย หลังจากที่ตระกูลเป่ยฉีเข้ามาได้ให้มาเรียกข้า”
“พ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
เมื่อถังปี่หันไปมองก็ต้องตกตะลึงกับใบหน้าของถังหลานที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวังและสับสน อีกทั้งยังเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นถังหลานเป็นเช่นนี้
…
ห่างออกไปห้าร้อยไมล์ กลุ่มควันและฝุ่นฟุ้งกระจายอยู่บนเส้นทางนอกป่าซึ่งเกิดจากเหล่าทหารม้าเบาของกองทัพเจิ้นกั๋วจำนวนห้าพันนายที่วิ่งผ่าน
ถังเสี่ยวซีสวมเสื้อคลุมองค์หญิงสีม่วงเข้มขณะกำบังเหียนของเสวี่ยหลีม้าศึกประจำกาย บนใบหน้างามเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าและวิตกกังวล นางเดินทางอย่างเร่งรีบติดต่อกันสองวันสองคืนจนแทบหมดแรง
ถังเจิ้นด้านข้างมองหน้าถังเสี่ยวซีและอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “องค์หญิง ระ…เราเดินทางนานเกินไปและไม่หยุดพัก เหล่าทหารจำนวนมากแ
