รอยยิ้ม “ทหาร! ปิดผนึกประตูเมืองและฆ่าพวกมันให้สิ้นอย่าให้เหลือรอดแม้แต่คนเดียว!”
จวนเจ็ดแคว้นส่งกองกำลังมาแล้ว!
ทันใดนั้นจอมยุทธ์ขอบเขตนภาและขอบเขตปราชญ์หลายสิบคนพุ่งเข้าใส่ฝูงชนและสังหารทหารตระกูลถังเกือบร้อยนายต่อหน้าทุกคนในพริบตา หานจวิ้นคำรามด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความดุร้าย “ฆ่ามัน! ฆ่าพวกมันให้หมด และปล่อยให้ข้าเป็นคนจัดการถังหลานเอง!”
“ขอรับ!”
…
ใบหน้าของถังหลานซีดเผือดขณะมองไปยังทางเหนือของกำแพงเมืองจากระยะไกล เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกปวดใจพร้อมน้ำตาที่ไหลริน “เสี่ยวซี เสี่ยวซีหลานรัก ปู่คงไม่มีวันได้พบเจ้าขณะที่ยังมีชีวิตอีกแล้ว…”
ถังปี่รีบคว้าบังเหียนม้าศึกของถังหลานพร้อมตะโกนดัง “ทหาร! ถอยกลับปกป้องฝ่าบาท!!”
แต่กองทัพของถังหลานไม่มีเหลือใครอีกแล้ว ทหารหลายสิบนายสุดท้ายตายตกทีละคนภายใต้ลูกศรแหลมคม
ท้ายที่สุดก็เหลือทหารผ่านศึกเพียงสองนายคือ ถังปี่และถังหลาน พวกเขาควบม้าไปตามถนนที่เต็มไปด้วยทหารและพลเรือนจักรวรรดิอี้เหอ
“ฮี้…” ม้าศึกของถังปี่ส่งเสียงร้องคร่ำครวญและล้มลงพื้นเนื่องจากสูญเสียขา ก่อนที่ม้าของถังหลานจะล้มลงพื้นตามทันที ถังปี่รีบเข้าไปช่วยถังหลานที่เต็มไปด้วยเลือดและน้ำตาที่ไหลอาบใบ
