ค่ะ การสังหารผู้อื่นด้วยยุทธภัณฑ์อักขระไม่มีความผิดใดตามกฎหมาย”
“อวดดีนัก!” ถังหลานมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเย็นชา “เมืองไป๋หลิงเป็นอาณาเขตของจักรวรรดิมานับพันปี เช่นนั้นก็ควรทำตามกฎของจักรวรรดิ ไม่จำเป็นต้องกล่าวเรื่องนี้อีก หากเข่นฆ่าผู้อื่นก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเท่านั้น!”
ชายชรากัดฟันกรอด “พระองค์ช่างเฉยชายิ่ง น่าผิดหวังนัก ข้าและคนเหล่านี้เป็นคนของจักรวรรดิอี้เหอและจะไม่มีวันยอมเป็นทาสของจักรวรรดิต่อให้ตายอีกกี่ชาติ!”
“เจ้า!”
ถังหลานชี้นิ้วสั่งพลางกล่าวด้วยแววตาเลือดเย็น “ถังปี่ จัดตั้งแนวป้องกันรอบตำหนักและสังหารคนเหล่านี้ให้หมด!”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
ถังปี่นำทหารแห่งตระกูลถังลงมือสังหารผู้คนเบื้องหน้าทันใด เลือดเจิ่งนองไปทั่วบันไดหน้าตำหนัก หลายคนรู้สึกหวาดกลัวทันทีเมื่อเห็นผู้อื่นถูกฆ่าไปต่อหน้าต่อตา มีเพียงบางส่วนที่กล้าหยิบก้อนอิฐขึ้นมาโจมตีเหล่าทหาร ถังปี่กล่าวออกด้วยความโกรธแค้นขณะกระชับดาบเหล็กในมือแน่น “ฆ่าคนโง่เขลาพวกนี้ให้หมด!”
“ขอรับ!”
กองทหารแห่งตระกูลถังเริ่มเข่นฆ่าผู้คนอย่างไร้ปรานี ศรถูกยิงออกไปราวกับสายฝน ผู้คนนอกตำหนักมากมายตายตกในชั่วพริบตา เหล่าทหารขับไล่พลเรือนที่เหลือออกจากบริเวณตำหนักด้วยอาว
