ในนั้นคือการสังหารถังลู่ ซึ่งเป็นสิ่งที่เสี่ยวซีทำไม่ได้ แต่เฟิงจี้สิงสามารถทำได้!”
“เป็นเช่นนี้เอง”
หลินมู่อวี่โล่งใจและกล่าวว่า “ถังลู่เป็นกบฏ หัวใจของเขาไม่ภักดีอีกต่อไป เมื่อเขาตาย ทหารทั้งสามแสนนายของมณฑลชีไห่จะไร้ผู้บัญชาการ เช่นนั้นพี่เฟิงคงสามารถพิชิตได้อย่างแน่นอน”
“อืม…”
…
เวลาผันผ่านชั่วพริบตากระทั่งท้องฟ้าเต็มไปด้วยดวงดาว ผู้คนมากมายข้ามเทือกเขาและตรงไปยังเมืองไป๋หลิง ด้านหน้ากองทัพถังหลานผู้เป็นทหารผ่านศึกกำบังเหียนแน่นขณะควบม้า หนวดขาวและเสื้อคลุมสีทองปลิวไสวตามสายลม ด้านหลังของเขาเป็นกลุ่มทหารผ่านศึก ซึ่งหลายคนในนั้นมีอายุประมาณหกสิบปี
หลังจากเดินทางใกล้ถึงเมือง ทหารผ่านศึกคนหนึ่งรีบวิ่งออกไปและตะโกนเสียงดัง “ถังหลาน ราชาแห่งชีไห่ทรงนำกองทัพมาเสริม โปรดเปิดประตูให้พวกเราเข้าไปในเมืองทันที!”
ทหารรักษาการณ์เหล่ตามอง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่งเขาพลันกล่าวตอบ “โปรดให้ราชาชีไห่ทรงรอสักครู่เถิด ข้าน้อยจะไปรายงานต่อท่านเซี่ยงอวี้!”
“รีบไปเถิด ด้านนอกนี้มีลมพัดหนาวเย็นนัก ร่างกายของพวกเราแทบทนไม่ได้”
“ขอรับ!”
ครึ่งชั่วโมงถัดมา ประตูเมืองค่อยๆ เปิดออกพร้อมแสงคบเพลิงสว่างไสว เซี่ยงอวี้ถือทวนนองเลือดข
