ี่ม้าเข้ามาพร้อมกลุ่มนายพล เมื่อมาถึง เขาลงจากม้าและทำความเคารพ “เซี่ยงอวี้ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะ!”
ถังหลานยิ้มเล็กน้อย “ผิงหนานโหวช่างกล้าหาญและมีไหวพริบยิ่งนักจึงสามารถยึดเมืองไป๋หลิงได้ นี่เป็นผลงานที่โดดเด่นเหนือผู้ใดในจักรวรรดิ ข้าขอแสดงความยินดีด้วย!”
“ราชาชีไห่…กระหม่อมเพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น คุณความดีนี้เป็นขององค์จักรพรรดินีทั้งหมด”
“อืม เข้าไปในเมืองกันเถิด”
“พ่ะย่ะค่ะ!”
เซี่ยงอวี้ขึ้นหลังม้าและขี่เข้าไปในเมืองพร้อมถังหลานก่อนกล่าวว่า “ฝ่าบาทฉินอินทรงสั่งให้กระหม่อมส่งกองกำลังไปยังป้อมปราการเจี้ยงเก๋อเพื่อจับกบฏฉินอี้วันรุ่งขึ้นหลังจากที่ราชาชีไห่ทรงนำกองกำลังเสริมมาถึงเมืองไป๋หลิง ดังนั้นภายในสิ้นวันพรุ่งนี้ กระหม่อมจะนำทหารห้าหมื่นนายออกจากเมืองไป๋หลิงและมอบเมืองหลวงจักรวรรดิอี้เหอแก่พระองค์พ่ะย่ะค่ะ”
“เจ้าเองก็ต้องการไปงั้นหรือ?”
ถังหลานมองเซี่ยงอวี้ด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง
เหตุใดเซี่ยงอวี้จึงจะไม่รู้ว่าถังหลานหมายถึงสิ่งใด หากกองกำลังห้าหมื่นนายของเขาเคลื่อนทัพออกไป ภายในเมืองจะเหลือเพียงทหารหนึ่งหมื่นนายของถังหลาน ซึ่งนั่นจะเพียงพอต่อการป้องกันเมืองได้อย่างไร? อีกทั้งทหารจักรวรรดิอี้เห
