ม่เห็นแม้แต่คำเดียว เขาอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “นี่มันหนังสือสวรรค์ไร้คำพูดนี่นา ข้ายังมีเรื่องต้องถามอีกเยอะ”
หลินมู่หยู จับเขามัดและทำลายทะเลพลังของเขาซะ”
“ใช่!”
ฉีจี้เหนือยิ้มเล็กน้อย คมดาบของเขากวาดผ่านและแทงทะลุร่างของหลิน
พลังงานมหาศาลของมู่หยูแผ่กระจายออกมาทันที จากนั้นเขาก็ใช้เอ็นวัวนิไฮลิตี้อันแข็งแกร่งมัดเขาไว้แน่น เอ็นวัวนิไฮลิตี้ทนทานต่อน้ำและไฟ เป็นวัสดุที่ดีสำหรับทำสายธนู แต่ก็ยอดเยี่ยมสำหรับการมัดคนเช่นกัน ยิ่งดิ้นรนมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งแน่นขึ้นเท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะหลุดพ้น
ในตอนกลางคืน ทุกคนตั้งค่ายพักแรมในถ้ำ พวกเขาโยนหลินมู่หยูเข้าไปในส่วนลึกที่สุดของถ้ำ
ถ้ำนั้น หลังจากสาดน้ำใส่เขาแล้ว เขาก็ยังไม่ตื่น บาดเจ็บสาหัสเกินไป
ไม่นานนัก ทุกคนก็เริ่มง่วงนอน นอกถ้ำนั้น กองไฟยังคงริบหรี่
หลินมู่หยูค่อยๆ ฟื้นคืนสติ เขารู้สึกเจ็บปวดไปทั่วทั้งตัว เขาพยายามดิ้นรนอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็…
ยอมแพ้แล้ว สภาพจิตใจของเขายุ่งเหยิงไปหมด ฟานหยุนบอกว่าเขาเป็นเทพ แต่เทพจะตกต่ำถึงขนาดนี้ได้อย่างไร?
ในขณะนั้นเอง มีเสียงดังกรอบแกรบดังมาจากด้านหลังเขา ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังตัดอะไรบางอย่างอยู่
ความว่างเปล่า เอ็นวัวพันธนาการเขาไว้
เมื่อหันกลับไป เขาก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคย นั่นคือเด็กหญิงคนนั้น หลี่เมิ่งเย่!
“ชู่ว…”
หลี่เมิ่งเย่ทำท่าทางเงียบๆ จากนั้นเธอก็หยิบมีดปีศาจเล็กที่หลินมู่หยูมอบให้ แล้วค่อยๆ ตัด
