เอ็นวัวนิไฮลิตี้ โชคดีที่มันเป็นมีดปีศาจที่คมมาก ถ้าหาก
หากเป็นมีดสั้นเล่มอื่น คงไม่สามารถฟันวัวนิไฮลิตี้ได้อย่างราบรื่นเช่นนี้
เอ็น.
“ลวดลาย…”
เอ็นของวัวนิไฮลิตี้ขาดทีละเส้น แต่ยามที่อยู่ใกล้ที่สุดก็อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรเท่านั้น
หลินมู่หยูไม่สามารถรวบรวมพลังใดๆ ในร่างกายได้ พลังปราณที่เหลืออยู่ในทะเลพลังของเขาได้หมดสิ้นไปแล้ว หลี่เมิ่งเย่เอื้อมมือไปชี้ข้างหลัง แล้วพูดด้วยเสียงเบาๆ ว่า “ในถ้ำนี้มีถ้ำอีกแห่งหนึ่ง เราจะคลานออกไปจากที่นี่… เงียบๆ ไว้”
อมตะ…”
ในขณะนั้น เมื่อหลินมู่หยูได้ยินคำว่า “อมตะ” เขาก็รู้สึกทันทีว่ามันช่างเสียดสีเหลือเกิน ถ้าหาก
เขาเป็นคนสำคัญจริงๆ ทำไมเขาถึงต้องพึ่งพาผู้หญิงที่แม้แต่จะมัดไก่ก็ยังทำไม่ได้มาช่วยชีวิตเขา?
หลี่เมิ่งเย่ทำหน้าที่เป็นไม้เท้าพยุงหลินมู่หยู คอยประคองเขาขณะที่เธอค่อยๆ เลื่อนตัวเข้าไปในถ้ำ พวกเขาเดินเข้าไปในถ้ำประมาณหนึ่งหรือสองลี้ แล้วก็โผล่ออกมาอีกด้านหนึ่งทันที
เทือกเขา
“อมตะ เราปลอดภัยแล้ว!”
เด็กหญิงหมุนตัวไปมาอย่างมีความสุขบนพื้นหญ้า เธอโบกมือและเท้าไปมาพร้อมกับหยิบอะไรบางอย่างออกมา
หญ้าหัวใจแห่งท้องฟ้าจากเอวของเธอ “อมตะ ข้าจะมอบสิ่งนี้ให้ท่าน ท่านต้องการมันมาก”
“ไม่ ฉันจะไปเอาเอง”
“หึ อมตะนี่ขี้เหนียวจัง” เด็กสาวทำหน้าบึ้ง
หลินมู่หยูคิดถึงหญ้าใจสวรรค์ น่าเสียดายที่มันถูกบดขยี้ไปแล้ว
คัมภีร์สวรรค์แห่งกฎแห่งลม มิเช่นนั้น นางคงมอ
