ด้านหลังเขาแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ชั้นหินแตกร้าว ฟานหยุนหัวเราะอย่างชั่วร้าย “หลินมู่หยู เจ้าไม่ใช่เทพอีกต่อไปแล้ว เจ้าเป็นแค่เศษขยะ เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาหยิ่งผยองเช่นนี้?”
ขณะที่เขาพูด ฟานหยุนยกมือซ้ายขึ้น ดาบยาวสีดำที่อยู่ในฝักแทงเข้ามา
ไหล่ซ้ายของหลินมู่หยูถูกตรึงไว้กับกำแพงหิน เลือดกระเด็นไปทั่ว
ดาบยาวนั้นคือดาบดวงดาวของหลินมู่หยู!
“ฮึ่ม ขยะ… แกเป็นเทพงั้นเหรอ?” ฟานหยุนหัวเราะเสียงดัง เขาเปิดฝ่ามือขวา เปลวไฟพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ฝ่ามือนี้เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าฟัน คาดว่าเขาต้องการใช้พลังแห่งกฎแห่งไฟเพื่อกำจัดหลินมู่หยู
อย่าทำร้ายเขา!
ด้านหลังเขา ร่างเล็ก ๆ ร่างหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาและกระแทกเข้าที่หลังของฟานหยุนอย่างแรง (หลี่เมิ่งเย่)
เธอร้องออกมาและถูกแรงกระแทกจากชุดเกราะต่อสู้เหวี่ยงกระเด็นไปไกล
“เจ้าแมลงวันน่ารำคาญ!”
ฟานหยุนไม่อาจระงับความโกรธได้ เขาจึงกดฝ่ามือลง และในทันทีนั้นเอง…
เปลวไฟพันรอบตัวเด็กสาว
“เจ็บปวดเหลือเกิน…”
หญ้าสวรรค์ในมือของหญิงสาวกำลังกลายเป็นเถ้าถ่าน เปลวไฟล้อมรอบตัวเธอ
ใบหน้าและรูปร่างงดงาม แต่เธอก็ยังเบิกตาโตมองหลินมู่หยูที่อยู่บนผาหิน “เหล่าเซียนนั้นทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง…”
น้ำตาไหลอาบแก้มของหลินมู่หยู เธอส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับสัตว์ป่า สำหรับเธอแล้ว…
ไม่มีอะไรที่เขาทำไม่ได้!
“ฮง!”
แสงสีทองพุ่งออกมา พลังเทพสูงสุดกลับคืนสู่ร่างของหลินมู่หยูราวกับสายฟ้าแลบ
พายุ ดวงตาของ
