EP.625 จื่อเย่ายอมจำนน
สายลมฤดูใบไม้ผลิอันอบอุ่นพัดผ่านแม่น้ำต้าวเจียงในคืนเดือนหงาย เรือรบขนาดใหญ่แห่งจักรวรรดิกว่าห้าสิบลำบรรทุกปืนใหญ่เคลื่อนไปในแม่น้ำอย่างเชื่องช้า ทว่าชายบนเรือกลับไม่ยอมหลับใหลและเอาแต่จ้องผืนน้ำราวกับสามารถมองทะลุแม่น้ำต้าวเจียงได้
“ท่านรองผู้บัญชาการเว่ยกำลังมองหาสิ่งใดหรือ?”
ผู้บัญชาการทหารเรือไป๋หลี่ฉางยิ้มจางขณะจ้องมองผืนน้ำด้านข้างเรือ “หรือท่านคิดว่ามีสัตว์ประหลาดอยู่ในแม่น้ำแห่งนี้?”
ไป๋หลี่ฉางไม่ได้เข้าร่วมศึกในทุ่งอัคนีทำให้เขาไม่เคยเห็นสัตว์เหล่านี้มาก่อน เว่ยโฉวกล่าวตอบด้วยรอยยิ้ม “ไม่มีหรอกขอรับ แต่ก็ต้องระวังให้มาก… เผ่าปีศาจมีกองกำลังใต้น้ำที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง เราไม่ควรประมาท”
“ท่านกำลังกล่าวถึงกองทัพแมงดาทะเลหรือ?”
“ใช่”
ไป๋หลี่ฉางยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ “ข้าเป็นผู้บัญชาการทหารเรือแท้ๆ แต่กลับไม่เคยเห็นกองทัพใต้น้ำของเผ่าปีศาจเลยสักครั้ง น่าแปลกเสียจริง”
“เช่นนั้นก็ดีแล้วขอรับ ข้าว่าท่านไม่อยากเจอกองทัพแมงดาทะเลหรอก” เว่ยโฉวเอื้อมไปจับด้ามดาบบริเวณเอวของตนพลางกล่าว “เอาล่ะ ระดมกองทหารเพื่อรักษาการณ์บริเวณโดยรอบเรือตลอดเวลา”
“ขอรับ!”
ชายผู้ประดับยศครูฝึกระดับดาว
