่น้อย!
เวลาล่วงไปกว่าหนึ่งชั่วยาม ซากของแมงดาทะเลที่แหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยลอยเกลื่อนเต็มแม่น้ำ ขณะที่มังกรเกราะน้ำแข็งโผล่ขึ้นมาเหนือน้ำพลางยื่นหน้าไปหาเจ้านายของพวกมันในเรือรบ จากนั้นปลาตัวใหญ่มากมายจึงถูกโยนลงไปในแม่น้ำเป็นอาหารให้ฝูงมังกรเกราะน้ำแข็งราวกับให้รางวัลสุนัขที่ทำตามคำสั่ง
ไป๋หลี่ฉางกล่าวออกด้วยความตกตะลึง “ผู้บัญชาการหลินช่างเก่งกาจนักที่สามารถกำราบมังกรเกราะน้ำแข็งเหล่านี้ได้…พระเจ้าช่วย ในที่สุดข้าก็พบกองทัพใต้น้ำของเผ่าปีศาจจนได้”
เว่ยโฉวกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “มังกรเกราะน้ำแข็งทั้งห้าสิบตัวกินวัวราวห้าร้อยตัวต่อวัน หลังจากเลี้ยงดูพวกมันมาเนิ่นนาน ในที่สุดข้าก็ได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่ากลับมาบ้าง ท่านผู้บัญชาการเดาไม่ผิดจริงๆ หากไม่มีพวกมังกรเกราะน้ำแข็งที่ติดตามเหล่าทหารมาคงเกิดความสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ ปืนใหญ่ผลึกอสูรทั้งหมดอาจจมลงไปในแม่น้ำและผลของศึกครั้งนี้คงไม่สามารถคาดเดาได้อีกต่อไป”
“อื้ม…”
ไป๋หลี่ฉางหรี่ตาพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “หากท่านสามารถแบ่งมังกรเกราะน้ำแข็งเหล่านี้ให้กองทัพเรือของเราสักหน่อยละก็…”
“เห็นทีคงไม่ได้ขอรับ ท่านผู้บัญชาการไป๋หลี่ฉางอาจไม่รู้ว่ามังกรเกร