่ยง!”
เหลยหม่านฟางยกศีรษะของโจวเฉาขึ้นพลางกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นี่คือศีรษะของผู้บัญชาการโจวเฉาที่รักษาการณ์เมืองทางเหนือในคืนนี้ขอรับ โปรดท่านผู้บัญชาการเซี่ยงรับไว้ถ้วยเถิด”
เซี่ยงอวี้หันมองอีกฝ่ายด้วยแววตาโอหังก่อนยกยิ้ม “ผู้บัญชาการเหลย ข้าไม่รู้เลยว่าฝ่าบาททรงสัญญาจะให้สิ่งใดตอบแทน ท่านจึงยอมเสี่ยงทำทุกวิถีทางถึงเพียงนี้”
“ตำแหน่งหลิงหนานโหวขอรับ”
“โอ้ เช่นนี้เอง!” เซี่ยงอวี้ประสานหมัดพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “ยินดีกับท่านหลิงหนานโหวด้วย! เราเข้าไปในเมืองกันเถอะ จักรวรรดิจะควบคุมเมืองไป๋หลิงทุกตารางนิ้วต่อจากนี้!”
“ขอรับ!”
“เข้าเมืองได้!” เซี่ยงอวี้ยกแขนพลางตะโกนดังลั่น “ห้ามปล้นหรือฆ่าพลเรือนเด็ดขาด โจมตีประตูทั้งสี่ทิศและสังหารทหารแห่งจักรวรรดิอี้เหอให้หมด!”
“ขอรับท่านผู้บัญชาการ!”
กองทหารม้าแห่งจักรวรรดิควบม้าเข้าไปในเมืองพร้อมเสียงเกือกม้าดังสนั่น เมืองแห่งนี้เหลือทหารรักษาการณ์เพียงหนึ่งหมื่นนาย เซี่ยงอวี้จึงสามารถจัดการได้อย่างง่ายดาย!
…
ขณะเดียวกันเปลวเพลิงลุกโชนไปทั่วหุบเขาชางหลิน กองทัพทหารสองแสนนายของจักรวรรดิอี้เหอถูกโจมตีจนแตกพ่ายยับเยิน เหลือทหารเพียงไม่กี่พันนายที่พยายามต่อสู้อย่า
