าอย่างไร? นี่ท่านคิดจะยอมจำนนต่อศัตรูรึ?”
“ใช่”
เหลยหม่านฟางยิ้มจาง “ข้าชวนท่านมาดื่มวันนี้เพื่อขอบางสิ่งให้กับผู้บัญชาการเซี่ยงอวี้แห่งจักรวรรดิ!”
“จะ…เจ้าต้องการสิ่งใด!?” โจวเฉาแทบจะสร่างเมาทันทีและพลิกตัวคว้าดาบของเขา
“หัวของเจ้าไงล่ะ!”
ดวงตาของเหลยหม่านฟางฉายแววเดือดดาลขณะเปลวไฟลุกโชนบนฝ่ามือข้างหนึ่ง ฉับพลันโจวเฉาล้มลงกับพื้นพร้อมโอดครวญอย่างเจ็บปวด เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของทั้งสองแตกต่างกันประหนึ่งฟ้ากับเหว เหลยหม่านฟางก้าวไปตัดศีรษะของอีกฝ่ายอย่างไม่รอช้าก่อนยกมันขึ้นมาหนีบไว้ใต้วงแขนเช่นเดียวกับขวดสุราตอนที่ย่างกรายเข้ามาในค่าย
“กำจัดผู้ที่ขัดขวางให้หมดและเปิดประตูให้กองทัพจักรวรรดิเข้ามาทันที!”
ประตูเมืองเปิดกว้างในทันใดเมื่อสิ้นเสียงของเหลยหม่านฟาง ทหารใต้บังคับบัญชาของโจวเฉาถูกสังหารอย่างรวดเร็ว ไม่นานเสียงเกือกม้าก็ดังระงมไปทั่วบริเวณ ตราดอกจื่อยินใต้คอของม้าศึกที่ส่องประกายภายใต้แสงไฟจากคบเพลิงปรากฏขึ้นในเมืองไป๋หลิงอีกครั้งหลังจากผ่านมานานกว่าห้าปี เหล่าทหารรักษาการณ์แห่งจักรวรรดิอี้เหอถูกกำจัดจนหมดสิ้น ขณะนี้เมืองไป๋หลิงกลับเต็มไปด้วยกองทหารของเซี่ยงอวี้!
“ผู้บัญชาการเซี
