“ไปให้พ้น เจ้างูใหญ่!”
เธอใช้ไม้ไผ่ฟาดงูอย่างสุดแรง และงูนั้นไม่มีพิษ มันจึงตกใจและเลื้อยหนีไปโดยหางลู่ลงระหว่างขา
“หึ!”
เด็กสาวเอามือเท้าเอว ราวกับแม่ทัพน้อยผู้ได้รับชัยชนะ เธอก้าวเดินไปข้างหน้า และใช้ไม้ไผ่เขี่ยกิ่งและใบของต้นสนออกไป เธอเห็นสมุนไพรสีแดงสดงอกขึ้นมาตามรอยแตกของหินและใต้ต้นสนอย่างน่าประทับใจ ที่ปลายของสมุนไพรนั้นมีเม็ดสีแดงเล็กๆ กลมๆ เหมือนหัวใจ
“โอ้ นี่อะไรกันเนี่ย? อาจจะมีค่ามากก็ได้นะ!”
เด็กสาวถอนสมุนไพรนั้นขึ้นมาอย่างร่าเริง ห่อด้วยผ้าแล้วผูกไว้รอบเอว เธอยังคงเดินหน้าต่อไปเพื่อค้นหาหญ้าหินวิญญาณ
…
วันต่อมา หลี่เมิ่งเย่ลงจากภูเขา แต่เธอกลับไม่พบหญ้าหินวิญญาณ เธอพบเพียงสมุนไพรสีแดงเพลิงที่เอวของเธอ ซึ่งใสราวกับหยก สมุนไพรนี้ไม่ควรตากแห้งนานเกินไป มิเช่นนั้นสรรพคุณทางยาจะระเหยไป เธอจึงต้องรีบกลับไปแต่เช้าเพื่อให้คนอื่นตรวจสอบว่าเป็นสมุนไพรชนิดใดและมีค่าหรือไม่
