เขาเด็ดแอปเปิลมาหนึ่งลูกแล้วกัดคำใหญ่ มันเปรี้ยว แต่ก็ไม่เลว กินได้
ไม่นานนัก กองแกนผลไม้ก็ร่วงลงมาจากต้นไม้ หลินมู่หยูรับประทานจนอิ่มไปครึ่งหนึ่ง เขาเอนตัวพิงลำต้นไม้และพักผ่อนสักครู่
“เวง!”
ทันใดนั้น ดูเหมือนจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเกิดขึ้นในใจเขา เปลวไฟโหมกระหน่ำอยู่ในความคิด และเขาก็เห็นใบหน้าที่งดงามใบหนึ่ง เธอเป็นใครกัน?
หลินมู่หยูไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร แต่เขารู้ว่าเขาต้องช่วยเธอให้ได้
“ยาบำบัดจิตวิญญาณเก้าปฏิวัติ… ยาบำบัดจิตวิญญาณเก้าปฏิวัติ…”
เขาไม่รู้ว่าทำไม แต่เหมือนมีใครบางคนพึมพำคำนี้อยู่ในใจ จากนั้นเขาก็เหมือนจะนึกถึงความทรงจำบางส่วนขึ้นมาได้ ใช่แล้ว ยาวิญญาณปฏิวัติเก้าอย่าง หญ้าใจสวรรค์และหญ้าคืนวิญญาณถูกกลั่นในอัตราส่วนเก้าต่อหนึ่ง มันสามารถชุบชีวิตคนตายได้!
“หญ้าสวรรค์… หญ้าสวรรค์…”
เขาไม่รู้ว่าเขาต้องการช่วยใคร และไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร แต่เขารู้ว่าหากเขาสามารถค้นหาหญ้าใจสวรรค์และกลั่นยาวิญญาณเก้าปฏิวัติได้ เขาอาจจะพบคำตอบที่เขาต้องการ!
