…
เมืองร้อยสันเขาถูกสร้างขึ้นใหม่ทางใต้ของซากปรักหักพัง ห่างจากเหวโลหิตแดงไปห้าสิบไมล์ เมืองนี้ลดขนาดลงจากเมืองที่มีชื่อเสียงซึ่งมีประชากรสามล้านคน เหลือเพียงเมืองเล็กๆ ที่มีประชากรไม่ถึงสองแสนคน ประชากรส่วนใหญ่กระจัดกระจายไปยังเมืองซันเซ็ตและเมืองซ่างหยาง นี่เป็นเหตุผลที่เฟิงจี้ซิงเลือกเมืองซันเซ็ตเป็นเมืองหลวงของหลิงหนาน
ในเมืองร้อยสันเขาที่สร้างขึ้นใหม่ มีกลุ่มพ่อค้าแม่ค้ามากมาย ก่อนพระอาทิตย์ตกดินในวันรุ่งขึ้น ชายชราและหญิงสาวก็ปรากฏตัวขึ้นในเมือง ชายชราผู้นั้นชื่อหลี่ซู่ เขาเป็นหมอพื้นบ้านที่เก็บและขายสมุนไพรเพื่อเลี้ยงชีพ ในวัยชราเขามีหลานสาวคนหนึ่ง จึงตั้งชื่อเธอว่าหลี่เมิ่งเย่ ซึ่งมาจากหญ้าแห่งความฝัน
หลี่เมิ่งเย่จับมือคุณปู่แน่น เธอรู้ว่าหญ้ามังกรในตะกร้าไม้ไผ่บนหลังคุณปู่จะเป็นรายได้ของครอบครัวตลอดทั้งปี แม่ของเธอล้มป่วยหลังคลอดและนอนติดเตียงเป็นเวลาห้าปี คุณปู่ก็แก่แล้วและไม่มีเวลาเก็บสมุนไพรมากนัก ยิ่งไปกว่านั้น ฝีมือการปรุงยาของคุณปู่ก็ไม่ดีพอที่จะสกัดสารสำคัญจากหญ้ามังกรมาปรุงเป็นยาได้ ดังนั้นเขาจึงต้องขายสมุนไพรเพื่อหาเงิน
หญ้ามังกรนี้เป็นสมุนไพรมีค่าชนิดแรกที่พวกเขาเก็บได้ในรอบสามเดือนที่ผ่านมา
ร้านขายยาเมืองใต้ เป็นร้านขายยาที่มีเพียงเจ้าของร้านคนเดียว และเป็นหนึ่งในร้านขายยาหลายสิบแห่งในเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ในอดีต หลี่ซู่เคยขายสมุนไพรที่เขาเก็บมาจากที่นี่
“อ้อ ลุงหล
