้าต้องการไปดูสถานที่ที่เทพสูงสุดของฉินหยินล้มลง”
“ใช่!”
…
แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลับขอบฟ้าสาดส่องไปทั่วบริเวณชานเมืองร้อยสันเขา เหวโลหิตอันกว้างใหญ่หลายสิบไมล์กำลังระเหยหายไปด้วยพลังอันแผดเผา จากระยะไกลมันดูเหมือนนรกบนดิน ผู้คนในเมืองร้อยสันเขากำลังดิ้นรนหนีเอาชีวิตรอด ทุกคนรู้ว่าเหวโลหิตยังคงขยายตัวต่อไป หากพวกเขาไม่จากไป มันก็เท่ากับการรอความตาย
ตุ๊บ ตุ๊บ ตุ๊บ…
ท่ามกลางเสียงฝีเท้าของม้าที่กำลังวิ่งควบ มีคนขี่ม้าคนหนึ่งควบเข้ามา
เมื่อเห็นเหวโลหิต หลินมู่หยูรู้สึกจุกในอก น้ำตาไหลอาบแก้ม เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แผ่ซ่านไปทั่วเหวโลหิต นั่นคือพลังงานของคริสตัลมังกรสวรรค์ของฉินหยิน
“เสี่ยวหยิน…”
เขาลงจากม้าและคุกเข่าลงที่ขอบเหวโลหิตอย่างมึนงง เขามองลงไปในเหวเบื้องลึก ตัวสั่นเทาไปหมด เขาขดตัวอยู่ตรงนั้นเหมือนสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บ ร้องโหยหวนและร่ำไห้ ไม่มีใครรู้จักความแข็งแกร่งของฉินหยินดีไปกว่าหลินมู่หยู ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของฉินหยิน เป็นไปไม่ได้เลยที่เธอจะถูกถังเสี่ยวซีฆ่าได้ คำอธิบายเดียวที่เป็นไปได้คือ ฉินหยินยอมถูกถังเสี่ยวซีฆ่าดีกว่าที่จะทำร้ายถังเสี่ยวซีด้วยพลังของเธอเอง
อย่างไรก็ตาม ในที่สุดฉินหยินและถังเสี่ยวซีก็เสียชีวิตในเหวโลหิตทั้งคู่
“อ่า… อ่า…”
หลินมู่หยูคำรามและร้องโหยหวนราวกับสัตว์ร้าย พลังของเขาระเบิดออกมาอย่างไม่ปิดบัง กลายเป็นกระแสลมแรงที่พัดกระหน่ำไปท
