์ถูกทำลายไปแล้ว…”
“เทพเจ้าถูกทำลายแล้ว? หมายความว่ายังไง?” ถังเจิ้นพึมพำ
ลั่วซินกำหมัดด้วยความเจ็บปวดและกล่าวว่า “องค์หญิงหยิน…สิ้นพระชนม์แล้ว…”
“อ๋อ?”
จมูกของถังเจิ้นบูดเบี้ยว น้ำตาแทบไหลอาบแก้ม “เราควรทำอย่างไรดี… ตอนนี้เราควรทำอย่างไร… เจ้าหญิงซี… เจ้าหญิงซีอยู่ที่ไหน?”
“ออร่าของเจ้าหญิงซีก็หายไปเช่นกัน ฉันเกรงว่า…”
เซียงหยูมองไปยังระยะไกลด้วยสายตาที่หนักแน่น “ฉันคิดว่า…พวกคุณทุกคนก็เห็นเช่นกัน เจ้าหญิงซี…เป็นผู้ที่ฆ่าองค์หญิงใหญ่ เธอฆ่าจักรพรรดินี”
“เป็นไปไม่ได้… นี่มันเป็นไปไม่ได้…” ถังเจิ้นส่ายหัวซ้ำๆ ก่อนจะพลัดตกจากม้าศึกลงสู่พื้น
ลั่วซินกำหอกไว้แน่นพลางกล่าวว่า “ตอนนี้…เราต้องควบคุมข่าวนี้ไว้ ห้ามใครปล่อยข่าวนี้ออกไป องค์หญิง…องค์หญิงยังไม่สิ้นพระชนม์ มิเช่นนั้น…โลกจะวุ่นวาย!”
เซียงหยูพยักหน้า “ถูกต้องแล้ว เหล่าขุนนางศักดินากระสับกระส่ายมานานแล้ว หากข่าวนี้แพร่กระจายออกไป ข้าเกรงว่าโลกจะตกอยู่ในความโกลาหลอย่างแท้จริง”
ลั่วซินกล่าวว่า “ฉันจะเขียนจดหมายไปแจ้งข่าวนี้ให้หลินมู่หยูทราบ”
“ใช่ …”
ลมหนาวพัดผ่าน ทำให้ทุกคนรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว
…
ด่านศุลกากรเจ็ดแห่ง งานเลี้ยง
เฟิงจี้ซิงเดินเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงพร้อมกับนักรบตัดลมเพียงคนเดียวและองครักษ์อีกไม่กี่สิบคน เขารู้ว่างานเลี้ยงครั้งนี้จะไม่สงบสุข และมันก็เป็นเช่นนั้นตามโชคชะตา
“ท่านนายพลเฟิง ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!”
ถังลู่พาถัง
