่ากับที่ธูปหนึ่งดอกไหม้หมด ประตูห้องจัดเลี้ยงก็เปิดออกพร้อมเสียงเอี๊ยดอ๊าด เสื้อคลุมสีขาวของเฟิงจี้ซิงเปื้อนเลือด ดาบลมของเขาลากไปตามพื้นอย่างช้าๆ ด้านหลังเขา พรมสีน้ำตาลอมเทาเปื้อนเลือดไปหมดแล้ว กลุ่มแม่ทัพของตระกูลถังนอนอยู่บนพื้นอย่างไม่เป็นระเบียบ พวกเขากลายเป็นศพไปแล้ว และคนที่เหลือก็เดินตามเฟิงจี้ซิงออกไปด้วยสีหน้าเคารพ
เฟิงจี้ซิงโบกแขนเบาๆ แล้วพูดอย่างไม่แยแสว่า “ทุกคน ฟังคำสั่งของข้า เครื่องรางเสือของขุนพลที่ข้าสังหารจะถูกแจกจ่ายให้พวกเจ้าทุกคน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป พวกเจ้าทุกคนคือคนของพระนางซูสีไทเฮา พวกเจ้าทุกคนคือขุนพลสำคัญของจักรวรรดิ พรุ่งนี้เช้า กองทัพจะยกพลขึ้นบกโจมตีอาณาจักรอี้เหอ!”
“ครับ ท่านนายพลเฟิง!”
