ยงหญิงสาวคนหนึ่ง เธอจะทำอะไรได้เล่า ผลก็คือ ฝูงชนพุ่งเข้าใส่ ประชาชนในแคว้นอี้เหอต่างดูเหมือนจะเสียสติ ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความโลภในอำนาจ พวกเขาทุกคนรู้ว่าตราบใดที่พวกเขาฆ่าหญิงสาวตรงหน้า พวกเขาก็จะได้รับสถานะสูงสุด ไม่เพียงแต่ทหารรับจ้างและนักล่าเท่านั้นที่ต้องการฆ่าเธอ แม้แต่หญิงที่ถือตะกร้าไข่และต้นหอมก็ยังต้องการฉวยโอกาสในเรื่องนี้
“ตัดหัวถังหลานซะ!”
“คุณหนู ไปซะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับคุณ!”
“ใช่แล้ว คุณหนู ไปเถอะ เราไม่ได้ต้องการฆ่าคุณ!”
ฝูงชนขยับเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และจอบที่อยู่ใกล้ที่สุดก็อยู่ห่างจากศีรษะของถังเสี่ยวซีไม่ถึงเมตร
ถังเสี่ยวซีเงยหน้าสวยบอบบางมองฝูงชนด้วยสีหน้าว่างเปล่าพลางพึมพำว่า “คุณปู่ตายไปแล้ว ทำไม…ทำไมพวกคุณถึงยังอยากจะตัดหัวท่านอีก?”
“เพราะหัวของเขามีค่ามาก! ไปซะ!”
“มิเช่นนั้น อย่ามาโทษเราที่ตัดสินใจแบบนี้!”
ทันใดนั้นถังเสี่ยวซีก็หัวเราะออกมา เงยหน้ามองท้องฟ้า หัวเราะอย่างชั่วร้ายเป็นพิเศษ ใบหน้าสวยของเธอก็บิดเบี้ยวอีกครั้ง แสงสีทองส่องประกายระยิบระยับในดวงตา หางเปลวไฟทั้งเก้าด้านหลังเธอก็แกว่งไหวอย่างช้าๆ เธอกล่าวเบาๆ ว่า “ถ้าอยากตายก็เข้ามาหาฉันสิ…”
“ไป!”
“ฆ่าอีเด็กอกตัญญูนี่ซะ!”
“ฆ่าเธอซะ!”
ฝูงชนโบกอาวุธและพุ่งเข้าใส่ แต่ทันใดนั้นถังเสี่ยวซีก็เปิดฝ่ามือ และกรงเล็บสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็พุ่งเข้าใส่ เกือบจะฉีกกระชากกลุ่มคนที่อยู่ตรงหน้าเป็นชิ้นๆ! เลือดกระ
