เด็นไปทั่วพื้น และกระเด็นมาโดนถังเสี่ยวซีด้วย แต่เธอดูเหมือนจะไม่รู้สึกอะไรเลย สิ่งที่เธอต้องการทำคือฆ่าทุกคนที่กล้าแตะต้องร่างของถังหลาน!
“เธอไม่ใช่มนุษย์… เธอเป็นปีศาจ!”
“ฆ่าปีศาจ!”
“ปราบปีศาจ!”
ฝูงชนยังคงพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างต่อเนื่อง และไม่ทราบจำนวนที่แน่ชัดว่ามีกี่คนที่กล้าพุ่งเข้าหาถังเสี่ยวซี
“พัฟ!”
เสียงร่างแตกกระจายดังขึ้นทีละเสียง ถังเสี่ยวซีเงยฝ่ามือขึ้น กรงเล็บเก้าหางเต็มไปด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์ ไม่ว่าจะมีคนมามากแค่ไหน พวกมันก็ต้องตาย!
เธอหลงทาง
ในขณะนั้น ถังเสี่ยวซีหลงทางอยู่ท่ามกลางการสังหารหมู่ แขนของเธอยังคงเคลื่อนไหวไม่หยุด ทำให้ฝูงชนกลายเป็นทะเลศพ เลือดท่วมเมืองไป่หลิง และในไม่ช้า ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วถนนและตรอกซอย ทุกคนรู้ว่ามีปีศาจปรากฏตัวในเมืองไป่หลิงและกำลังฆ่าคน แต่คนเราก็เป็นแบบนี้ ยิ่งแปลกหน้าเท่าไหร่ ก็ยิ่งมีคนพากันวิ่งไปยังที่ที่ถังเสี่ยวซีอยู่มากขึ้นเท่านั้น
…
“เกิดอะไรขึ้นกับฉัน…”
อี้ไห่กลายเป็นทะเลเลือดไปแล้ว ถังเสี่ยวซีทรุดตัวลงคุกเข่าในทะเลเลือดด้วยความสิ้นหวัง กอดศีรษะและร้องไห้อย่างขมขื่น “ฉัน… ฉันฆ่าคนบริสุทธิ์ไปมากมาย ฉัน… ฉันเป็นผู้หญิงเลว ฉัน…”
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง “พวกนั้นก็แค่พวกคนชั้นต่ำที่อยากใช้ปู่ของเจ้าเป็นเครื่องมือแลกกับชื่อเสียงและฐานะ พวกนั้นสมควรถูกฆ่าตาย และเจ้าไม่ต้องโทษตัวเองเลย ถังเสี่ยวซี เจ้าเป็นเทพ ส่วนพวกนั้นเป็นมนุษย
