กองทัพม้าของค่ายหลงตานเปิดฉากโจมตี ขณะที่หลินมู่หยูและฉินหยินควบม้าเคียงข้างกันอยู่แนวหน้าของขบวนรบ เผชิญหน้ากับขบวนทัพของเฉียนเฟิง ทุกคนรู้ดีว่าสงครามครั้งนี้จะต้องจบลงด้วยการสู้รบที่นองเลือด หากจักรวรรดิถอยทัพในตอนนี้ มนุษย์จะสูญพันธุ์ไปจากทวีปนี้ในไม่ช้า
“คำราม รื๊อ รื๊อ รื๊อ…”
เบื้องหน้าพวกเขา ฝูงปีศาจเกราะจำนวนมหาศาลคำรามและพุ่งเข้ามาเหมือนคลื่นยักษ์
หัวใจของหลินมู่หยูจมดิ่งลง เธอเหยียดแขนออกเล็กน้อย ทันใดนั้น แสงสีทองก็แผ่กระจายและสั่นไหวรอบแขนของเธอ พลังมหาศาลสั่นสะเทือนพื้นดินโดยรอบ โซ่ผูกมัดเทพและน้ำเต้าศักดิ์สิทธิ์เจ็ดดวงค่อยๆ รวมตัวกัน ก่อตัวเป็นดาบขนาดใหญ่ตรงหน้าเธอ เธอชี้ดาบดวงดาวออกไปเบาๆ และดาบศักดิ์สิทธิ์เจ็ดดวงก็ถูกเพิ่มเข้าไปในดาบยาวนั้น โดยมีหลินมู่หยูและแทซูเป็นแกนหลัก ทันใดนั้นก็พุ่งเข้าใส่ พลังของดาบศักดิ์สิทธิ์เจ็ดดวงที่ยาวเกือบ 20 เมตรฉีกกลุ่มอสูรเกราะเป็นชิ้นๆ ได้อย่างง่ายดาย!
“ตูม!”
กลุ่มทหารดาบเหล็กที่อยู่ตรงหน้าพวกเขาถูกฉีกเป็นชิ้นๆ นั่นเป็นฝีมือการโจมตีของเฉียนเฟิง พลังปีศาจระดับปรมาจารย์ของเขากลายร่างเป็นดาบขนาดมหึมา และไม่มีใครรู้ว่ามีคนตายไปกี่คนภายใต้คมดาบนั้น
“คำราม!”
เสียงคำรามดุร้ายดังมาจากท้องฟ้า งูบินอีกตัวกำลังมา หลินมู่หยูอดไม่ได้ที่จะบ่นในใจ
ในขณะนั้น ฉินหยินก็ยกแขนขาวราวหิมะขึ้นอย่างกะทันหันและระเบิดใส่พื้นที่ว่างเปล่าเบื้องหน้า “ปัง ปัง ปั
