“อ่า อ่า อ่า…”
เนื้อเยื่อระหว่างนิ้วโป้งและนิ้วชี้ของเฉียนเฟิงเริ่มมีเลือดไหล หมวกเหล็กของเขาหล่นลงพื้น ผมยาวของเขากระจายไปทั่วอากาศ แม้ว่าเขาจะอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่ แต่จิตใจนักสู้ของเขากลับสูงส่งอย่างยิ่ง เขาใช้พลังทั้งหมดในการฟันดาบทุกครั้งโดยไม่ยั้งมือเลย เขาต้องการเอาชนะหลินมู่หยูอย่างมาก มีเพียงการเอาชนะศัตรูเก่าคนนี้เท่านั้นที่จะทำให้เขาแก้แค้นได้!
หลินมู่หยูเองก็ไม่ได้ดีไปกว่ากันมากนัก มีรอยดาบอยู่บนไหล่และรักแร้ของเธอ หากไม่ใช่เพราะตราประทับศักดิ์สิทธิ์ที่สลักไว้บนดาบดวงดาวของเธอ เธอคงต้านทานการโจมตีของเฉียนเฟิงไม่ได้ ระดับการฝึกฝนของผู้บัญชาการอันดับหนึ่งแห่งเผ่าปีศาจนั้นสูงเกินไป พลังของปรมาจารย์ปีศาจนั้นเหนือกว่าผู้อาวุโสคนอื่นๆ ในเผ่าปีศาจมาก
“แคล้ง!”
ทันใดนั้น เฉียนเฟิงก็ใช้ดาบดวงดาวกดลงไปที่ไหล่ของหลินมู่หยู บาดลึกเข้าไปในผิวหนังของเธอ
“ตาย!”
แววตาของเฉียนเฟิงเต็มไปด้วยความมุ่งร้ายอย่างรุนแรง ราวกับว่าทั้งตัวเขาตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของปีศาจ
หลินมู่หยูถือดาบไว้ในมือขวา แล้วจู่ๆ ก็เหยียดมือซ้ายออกไปชกเข้าที่แก้มของเฉียนเฟิง!
“ปัง!”
พลังปราณป้องกันถูกทำลายไปหมดแล้ว เฉียนเฟิงจึงสำลักเลือดออกมา ส่วนหลินมู่หยูรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่ไหล่ พลังปราณดาบของเฉียนเฟิงได้แทรกซึมเข้าไปในร่างกายของเธอ ความเจ็บปวดแบบนี้ช่างทนไม่ไหวจริงๆ
หลินมู่หยูยกแขนซ้ายขึ้นข้างหน้า ใบหน้าเปื้อนเลือด
