้อมรอบด้วยพายุน้ำแข็งหนา เธออดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ย “นี่มันหนังสือสวรรค์บ้าบออะไรกัน! ฉันไม่กลัวหรอก เอามาเท่าที่เธอมี!”
“ปล่อย!”
ซูเจี้ยนเทาตะโกนด้วยเสียงเบา
ทันใดนั้น ตำราสวรรค์ชั้นกลางทั้งสามเล่มที่มีคำว่า “เทพเพลิงดับโลก” ก็ถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน เปลวเพลิงนับไม่ถ้วนตกลงมาจากท้องฟ้า พัดพาเอาน้ำแข็งรอบปี้ปิงหายไป
“เอ่อ?”
ปี้ปิงเพิ่งสัมผัสได้ถึงพลังของตำราสวรรค์ทั้งสามเล่มนี้ และมันช่างห่างไกลจากสิ่งที่ตำราสวรรค์กฎแห่งไฟที่ถังลู่ครอบครองอยู่จะเทียบเคียงได้ พลังเปลวเพลิงพุ่งทะยานเข้าสู่ร่างกายของเขาจากทุกอณู เผาผลาญพลังวิญญาณภายในเส้นลมปราณ ทำให้ชั้นน้ำแข็งบนร่างกายแตกสลายและละลายหายไปทีละน้อย ในชั่วพริบตา เกราะตรงหน้าอกของเขาก็แดงก่ำและกำลังละลายหายไปอย่างรวดเร็ว!
“พระเจ้าของฉัน…”
บัดนี้ ปี้ปิงรู้สึกหวาดกลัวในที่สุด ผิวหนังบนแขนขวาของเขาถูกไฟไหม้ไปแล้ว คลื่นความเจ็บปวดแสนสาหัสแผ่ซ่านไปทั่วร่าง!
“ไอ้สารเลว!”
ปี้ปิงอดทนต่อความเจ็บปวดอันแสนสาหัสและฟันดาบน้ำแข็งออกไป!
“ปู!”
ทหารค่ายหลงตันถือดาบตัวอ่อนตำราสวรรค์ถูกฟันขาดครึ่งทันที เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะกรีดร้องก่อนตาย
“ปล่อยลูกศร!” ซูเจี้ยนเทาสั่งด้วยเสียงอันดัง
ทหารจำนวนมากกรูกันออกมาจากคฤหาสน์ ลูกศรสีขาวที่อัดแน่นอยู่เต็มไปหมด ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ ในชั่วพริบตา อกและแขนของปี่ปิงก็ถูกลูกศรแทงทะลุอย่างน้อยเจ็ดถึงแปดดอก ทว่าลูกศรเหล่านั้นไม่ได้