“วูบ!”
หลินมู่หยูจับมือเธอ ม้วนกระดาษทองคำก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน เธอกล่าวว่า “เมื่อวานนี้ องค์หญิงทรงออกพระราชกฤษฎีกาให้ยกเลิกระบบพระสนมในค่ายทหาร การค้ามนุษย์โดยใช้กำลังเป็นสิ่งต้องห้ามในจักรวรรดิ แก๊งมีดทองแดงถูกสงสัยว่าค้ามนุษย์และลักพาตัวพลเมืองของจักรวรรดิ ทุกคนจะถูกจับกุม ใครกล้าฝ่าฝืนจะถูกฆ่าทันที!”
ใบหน้าของหลิวจุนซีดเผือด เขารีบมองไปที่เสว่หลิงและถังเซียว
เครือข่ายธุรกิจของแก๊งกริชทองแดงในเมืองหลานหยานนั้นใหญ่โตเกินไป ครอบคลุมเกือบทุกสาขา หากหอการค้าดอกไม้จื่อหยินและหอการค้ามังกรควบคุมเส้นชีวิตทางเศรษฐกิจของเมืองหลานหยาน แก๊งกริชทองแดงก็ควบคุมตลาดมืดทั้งหมด แก๊งกริชทองแดงจ่ายเงินเกือบสิบล้านจินหยินให้กับพระราชวังเจ็ดสมุทรทุกเดือน และติดสินบนเสว่หลิง รัฐมนตรีกระทรวงสงครามด้วยเงินจินหยินหลายล้าน พวกเขาไม่สามารถนั่งเฉย ๆ โดยไม่ทำอะไรได้
ถังเซียวเดินช้าๆ ไปข้างหน้า วางมือลงบนด้ามดาบที่เอว เขายิ้มและกล่าวว่า “ผู้บัญชาการหยู เรามาคุยกันหน่อยเถอะ พวกเราเฝ้าสังเกตธุรกิจของแก๊งมีดทองแดงมาตลอด พวกเขาเป็นนักธุรกิจที่ซื่อสัตย์ ทาสทุกคนมีสัญญาที่ลงนามโดยกระทรวงสรรพากรและรัฐบาลท้องถิ่น ซึ่งเป็นไปตามกฎหมายของจักรวรรดิ พวกเขาไม่ใช่การค้ามนุษย์ หวังว่าผู้บัญชาการหยูจะเข้าใจ”
“เป็นอย่างนั้นจริงเหรอ?”
หลินมู่หยูเลิกคิ้วขึ้นและชี้ไปที่ถังเสี่ยวซีที่อยู่ข้างหลัง เธอกล่าวว่า “สองคืนก่อน องค์หญ