มากจึงเริ่มต่อสู้เพื่อสาวใช้ที่อยู่ข้างๆ พวกเขา
งานเลี้ยงเริ่มต้นขึ้น ทุกคนเข้าประจำที่ เสว่หลิง รัฐมนตรีกระทรวงกลาโหม พลเอกเว่ยหยวน ถังเซียว ผู้บัญชาการตระกูลซู่หลง และคนอื่นๆ ถูกจัดให้นั่งร่วมโต๊ะเดียวกัน โดยมีหลิวจวิ้นร่วมโต๊ะด้วย หลังจากดื่มไวน์ไปสามรอบ ทุกคนก็ดูเมา
ขณะนั้นเอง สมาชิกคนหนึ่งของแก๊งหัวเสือที่ถือมีดทองแดงไว้ที่เอว เดินเข้ามากระซิบข้างหูหลิวจุนว่า “หัวมังกร มีเรื่องร้ายเกิดขึ้น มีร่องรอยของกองทัพจักรวรรดิอยู่บนถนนสายหลัก พวกเขาทั้งหมดเป็นทหารม้า และมีคนอยู่ทั้งสี่ทิศของคฤหาสน์!”
“อะไร!?”
หลิวจุนตัวสั่น “กองทัพไหนกัน พวกเขาไม่รู้เหรอว่ารัฐมนตรีกระทรวงกลาโหมอยู่ที่นี่?”
“มันคือ… มันคือกองกำลังมังกรผู้กล้าหาญของหลิน มู่หยู”
ที่นี่มีกี่คน?
“เยอะจนนับไม่ถ้วน” ใบหน้าของสมาชิกแก๊งมีดสั้นหัวเสือซีดเผือด “หัวหน้า พวกเราจำเป็นต้องใช้กองทัพส่วนตัวเพื่อปกป้องคฤหาสน์งั้นเหรอ? ทหารถูกฝึกมาพันวันเพื่อนำมาใช้ในชั่วพริบตา!”
“ปกป้องคฤหาสน์เหรอ?” หลิวจุนเยาะเย้ย “เจ้าวางแผนจะใช้พวกอันธพาลพวกนั้นเพื่อขัดขวางกองทัพประจำการของจักรวรรดิงั้นเหรอ?”
“แล้วเราจะต้องทำอย่างไร?”
“ขอฉันคิดดูก่อน”
หลิวจุนมองดูทุกคนในงานเลี้ยงและกำหมัดขึ้นทันที “ท่านลอร์ดและนายพล ผู้ต่ำต้อยคนนี้มีคำขอที่ถือดี”
“โอ้?” เซว่หลิงยิ้มเล็กน้อย “บอสหลิว โปรดพูดสิ่งที่คุณคิดออกมา”
หลิวจวิ้นกล่าวว่า “กองทัพหนึ่งที่ประจำการ
