งรุนแรง ข้อมือของเขาถูกตัดขาดทั้งหมดด้วยดาบของหลินมู่หยู มีดสั้นเล่มหนึ่งที่บรรจุตำราปฐพีระดับต่ำได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
“อ่า … อ่า อ่า อ่า …”
ฮวนแห่งฉีเหนือคุกเข่าลงกับพื้นอย่างกะทันหัน นายน้อยจากตระกูลขุนนางผู้นี้ไม่เคยได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้มาก่อน ความเจ็บปวดทำให้หน้าผากของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ จนเกือบจะเป็นลม กลุ่มทหารรับจ้างและทหารยามต่างจ้องมองด้วยสายตาอ้าปากค้าง ในชั่วพริบตา ทหารรับจ้างกว่าครึ่งก็วิ่งหนีไป เหลือทหารยามไม่มากนัก
ไม่มีใครเห็นการเคลื่อนไหวของหลินมู่หยูอย่างชัดเจน แต่พวกเขาก็รู้ว่าเป็นฝีมือของยามตระกูลหลี่จัว มิฉะนั้น มือของฮวนแห่งฉีเหนือคงไม่ถูกตัดขาด
“อย่าวิ่ง!”
ฮวนแห่งฉีเหนือคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เขาพูดเสียงดังว่า “ทหารรับจ้างทั้งหมด หยุด! ฆ่ามัน! ใครตัดหัวมัน จะได้รับเงินรางวัลหนึ่งล้านเหรียญจินหยิน!”
กลุ่มทหารรับจ้างทั้งหมดเป็นพวกนอกกฎหมายกระหายเลือด เมื่อพวกเขาได้ยินเสียงหนึ่งล้านครั้ง พวกเขาทั้งหมดก็หยุดเดิน
หลินมู่หยูเล่นกับกริชตัวอ่อนตำราธรณีระดับต่ำของฮวนแห่งฉีเหนือ เธอยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าตำราธรณีนี้ถูกใช้งาน ฆ่าใคร…ในอาณาจักรอี้เหอ คงไม่เป็นอาชญากรรมใช่ไหม? ถ้าใครอยากลองพลังของตำราธรณีระดับต่ำนี้ ก็เชิญเลย ความเจ็บปวดจากคมดาบลมที่ตัดผ่านร่างกายคงไม่รุนแรงนักหรอกใช่ไหม?”
“คุณ…คุณ…”
ทหารรับจ้างไม่สนใจแม้แต่หนึ่งล้านคน พวกเขาหันหลั