ซื่อถูเสว่ เจ้าทั้งสองจะตรวจสอบเรื่องนี้ และโปรดส่งจดหมายไปแจ้งสวี่เจี้ยนเทาว่าอย่าออกไปอีกในเร็วๆ นี้ ถึงแม้ว่าเขาจะออกไป เขาก็ต้องนำกำลังพลจำนวนมากไปด้วย ให้เขาระวังตัวด้วย”
“ใช่!” เว่ยโจวกำหมัดแน่นแล้วหันไปเขียนจดหมาย
หลินมู่หยูกล่าวว่า “ท่านแม่ทัพเซิน โปรดเลือกผู้เชี่ยวชาญยี่สิบคนจากค่ายทหารหลงตัน ให้พวกเขาไปที่เมืองห้าหุบเขาทันที เพื่อเป็นองครักษ์ของซูเจี้ยนเทา ห้ามมิให้เกิดอะไรขึ้นกับซูเจี้ยนเทา และให้พวกเขานำตำราธรณีวิทยาห้าเล่มติดตัวไปด้วย เพื่อป้องกันอุบัติเหตุ”
“ใช่!”
ดวงตาของหลินมู่หยูเย็นชา เธอเหลือบมองเจิ้งกู่แล้วกล่าวว่า “เจิ้งกู่ เห็นว่าท่านกับท่านผู้อาวุโสเหลยหงเป็นเพื่อนสนิทกัน ข้าจะไม่ทำให้เรื่องยุ่งยากลำบากท่าน ข้าเพียงหวังว่าท่านจะซื่อสัตย์กับข้า และข้าจะวิงวอนฝ่าบาทให้ไว้ชีวิตท่าน”
เจิ้งกู่กล่าวว่า “ข้า… ข้าไม่เคยสมรู้ร่วมคิดกับปีศาจ สวรรค์และโลกสามารถเป็นพยานยืนยันเรื่องนี้ได้”
“แต่คุณสมรู้ร่วมคิด”
น้ำเสียงของหลินมู่หยูเย็นชายิ่งนัก “ท่านทั้งหลาย จงกักบริเวณเจิ้งกู่ไว้ในบ้านเถิด เสี่ยวหานจะรับผิดชอบงานประจำวันทั้งหมดของกองพลอัคคีภัย เว่ยโจวและซื่อถูเสวี่ยจะคอยตรวจสอบเอกสาร ข้าจะไปขอพระราชโองการที่วัดเจ๋อเทียน นับจากนี้ไป เสี่ยวหานจะเป็นเจ้าอาวาสคนใหม่ของกองพลอัคคีภัย ข้าหวังว่าพวกท่านจะปฏิบัติหน้าที่และรับใช้จักรวรรดิอย่างเต็มที่ จงนำความสงบสุขกลับคืนสู่เมืองห