ชาคนนี้พบปีศาจระดับสูงห้าตนในโรงเตี๊ยม แต่น่าเสียดายที่พวกเรานำคนมาไม่เพียงพอ จึงไม่คู่ควรกับปีศาจเลย ยิ่งไปกว่านั้น คนที่สมรู้ร่วมคิดกับปีศาจก็พบตัวข้ากับซุนเหอแล้ว ซุนเหอเสียชีวิตขณะปฏิบัติหน้าที่ และบาดแผลของผู้ใต้บังคับบัญชาคนนี้ก็เกิดจากผู้สมรู้ร่วมคิดเช่นกัน”
“นี่…” เจิ้งกู่พูดเบาๆ “ใครจะกล้าแอบไปเผชิญหน้ากับปีศาจในเมืองหลานหยาน? แล้วยังกล้าฆ่าเจ้าหน้าที่ลาดตระเวนของแผนกเฟลมแคร็กซ์ในเมืองหลานหยานอีก?”
“นั่นคนของวังเจ็ดทะเลนี่” เซียวหานสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพูดว่า “ท่านประมุขแห่งสันเหนือ ถังลู่ ท่านประมุขแห่งสันตะวันตก ถังเทียน บาดแผลของข้าเกิดจากถังลู่ ส่วนซุนเหอก็ถูกถังเทียนสังหารเสียเอง”
“อะไรนะ คนแห่งพระราชวังเจ็ดทะเลเหรอ?!”
เจิ้งกู่สั่นเทิ้มขึ้นมาทันที และร่างกายของเขาดูเหมือนจะล้มลงบนเก้าอี้โดยไม่สามารถควบคุมได้
“ท่าน!”
เสี่ยวหานมองเจิ้งกู่ด้วยความผิดหวังเล็กน้อย เขากล่าวว่า “ท่านเจ้าคะ ท่านผ่อนปรนไม่ได้เพียงเพราะอำนาจของพวกเขา บัดนี้ชะตากรรมของจักรวรรดิตกอยู่ในอันตราย พวกเรา กรมเฟลมแคร็กซ์ ดำรงชีพด้วยเงินเดือนของพระราชา และได้รับพระกรุณาจากพระราชา บัดนี้ถึงเวลารับใช้ประเทศชาติแล้ว ข้าได้ยินมาชัดเจนว่าถังลู่และถังเทียนกำลังสมรู้ร่วมคิดกับเหล่าปีศาจ ถังหลาน ราชาแห่งวังเจ็ดทะเล ก็ต้องมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย โปรดมอบคำสั่งเฟลมแคร็กซ์ให้แก่ข้า เพื่อที่ข้าจะได้สืบสวนเรื่องนี้ต่อไป
