“เฮ้อ…”
ภายในถ้ำ เฟิงจี้ซิงพ่นลมหายใจขุ่นออกมาอย่างกะทันหัน อักษรสันสกฤตสีทองจางๆ หมุนวนรอบตัวเขาอย่างช้าๆ เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นว่าถ้ำอันสลัวกลับสว่างขึ้นอย่างกะทันหัน ราวกับถ้ำถูกเจาะทะลุ เมฆมงคลโอบล้อมถ้ำ และแสงพุทธะนับพันดวงส่องลงมาจากท้องฟ้าสู่ร่างกายของเขา
ความเมตตากรุณาของสามัญชนและหัวใจพุทธะซึมซาบเข้าสู่จิตวิญญาณของเขา ทำให้เขารู้สึกสบายใจไปทั่วทั้งกาย แม้เฟิงจี้ซิงจะไม่ได้ศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างแท้จริง แต่ผู้ที่มีจิตใจเมตตากรุณาก็เข้าใจหัวใจพุทธะได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง เขาก็เห็นเทพเจ้าและพระพุทธเจ้ามากมายยืนเรียงรายอยู่เป็นหมู่คณะ พระพุทธเจ้าทั้งหลายมองเขาด้วยความเมตตา ราวกับกำลังต้อนรับศิษย์หัวใจพุทธะคนใหม่
“อ่า?”
ร่างของเฟิงจี้ซิงสั่นสะท้าน อาจเป็นเพราะความตื่นเต้น หรืออาจเป็นเพราะความกังวลอย่างหาสาเหตุไม่ได้ ชั่วขณะต่อมา พระพุทธรูปก็ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาทีละองค์ กลายเป็นแสงแห่งพุทธะ และเข้าสู่ร่างของเฟิงจี้ซิง
ทันใดนั้น ทุกสิ่งก็มืดลง ภาพลวงตาหายไป เขากลับคืนสู่ความมืดในถ้ำของภูเขาอีเกิลเนสต์
เฟิงจี้ซิงดีดลิ้นด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่รู้ว่าตนได้เข้าใจหัวใจของพระพุทธเจ้าแล้ว ทว่าเมื่อเขาหมุนฉี เสียงสันสกฤตก็ดังก้องเข้ามาในหูอีกครั้ง ร่างของเขาถูกห่อหุ้มด้วยประกายสีทองจางๆ ที่ควบแน่นเป็นรูปร่างของอรหันต์ ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักได้ว่าตนได้เข้าใจวิชาป้องกันวั
