าอันตื่นตะลึงของฝูงชน ชายหนุ่มลึกลับเพียงยกฝ่ามือขวาขึ้นและออกแรงอย่างกะทันหัน ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรก็ดังก้องไปทั่วอากาศ วิญญาณมังกรสีม่วงปรากฏขึ้นด้านหลังเขา ฝ่ามือของเขาเปลี่ยนเป็นกรงเล็บมังกร พร้อมกับเสียง “ปา” เขาคว้ากำปั้นของซูจุนไว้ ซูจุนบิดข้อมืออย่างกะทันหัน ล้มลงกับพื้นพร้อมกับกำปั้น ก่อนที่ซูจุนจะลงพื้น ชายหนุ่มลึกลับก็พุ่งไปข้างหน้าและเตะออกไปเบาๆ!
“ปัง!”
หัวหน้าองครักษ์วังหยุนจงถูกหิมะพัดกระเด็นไปกระแทกเข้ากับบันไดหินอย่างแรง ใบหน้าของเขาดูยุ่งเหยิง พยายามลุกขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อ เมื่อมองดูชายหนุ่มลึกลับ สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ “เจ้า…เจ้าเป็นใคร”
“ข้าบอกไปแล้วว่าข้าเป็นลูกบุญธรรมของซู่มู่หยุน ข้าชื่อหลัวซิน” ชายหนุ่มกล่าวอย่างใจเย็น
“คุณ… รอก่อนนะ…”
ซูจุนรีบวิ่งเข้าไปในคฤหาสน์
–
“อะไรนะ?” ซู มู่หยุน ซึ่งกำลังรับประทานอาหารเย็นอยู่รู้สึกตกใจ “เจ้ากำลังบอกว่า… ชื่อของคนนั้นคือหลัวซิน และเขาเอาชนะเจ้าได้ในครั้งเดียวงั้นหรือ?”
ซูจุนปิดแผลที่หน้าท้องไว้ สีหน้าเต็มไปด้วยความอับอาย “ใช่ เขาเรียกตัวเองว่าหลัวซิน และบอกว่าเขาเป็นลูกบุญธรรมของฝ่าบาท แต่… แต่ข้าคิดว่าเขาเป็นแค่นักล่า และเขาใช้เล่ห์เหลี่ยมเพื่อเอาชนะข้า ฝ่าบาท โปรดอย่าหลงกลเขา!”
ซู่ มู่หยุนไม่สนใจเขา และปรบมือ “หลัวซินกลายเป็นผู้มีความสามารถแล้ว… ในที่สุดหลัวซินก็กลายเป็นผู้มีความสามารถแล้ว!”
ซ
