วยงามของเธอจ้องมองผ่านโล่เลือดมังกรและเห็นว่าชายหนุ่มที่ถือดาบนั้นเป็นนักดาบที่หล่อเหลาเป็นอย่างยิ่ง ยิ่งไปกว่านั้น ดวงตาของเขายังเผยให้เห็นถึงความมุ่งมั่นและความเย่อหยิ่งที่นักวิชาการหลิงไม่มี นี่คือชายหนุ่มรูปงามที่มีอุปนิสัยแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากนักวิชาการหลิง!
ในทันใดนั้น หัวใจของโอวหยางหยานก็สั่นไหว เธอถือเปลวไฟที่กำลังลุกโชนไว้ในมือและพูดอย่างเฉยเมยว่า “ชายหนุ่ม คุณเป็นใคร?”
หลิน มู่หยูเงยหน้าขึ้นมองเธอ และความเกลียดชังระหว่างคิ้วของเธอก็เพิ่มมากขึ้น เธอกล่าวว่า “คนที่ปกป้องป่าหินโมโนลิธของตำราสวรรค์ โอวหยาง หยาน ฉันแนะนำให้คุณหยุด ในฐานะเทพเจ้าแห่งอาณาจักรสวรรค์ คุณมีส่วนร่วมในการต่อสู้ของอาณาจักรมนุษย์จริงๆ คุณเป็นความอัปยศของอาณาจักรสวรรค์อย่างแท้จริง”
“คุณพูดอะไรนะ?”
ดวงตาฟีนิกซ์ของโอวหยางหยานหรี่ลงและเธอกล่าวว่า “เจ้าคิดว่าข้าอยากไปที่อาณาจักรแห่งมนุษย์หรือไม่ ฮึ่ม… ถ้าเจ้ากล้าก็พูดใหม่อีกครั้งสิ!”
หลินมู่หยูเงยหน้าขึ้นมองเธอเพียงเพื่อจะมองเห็นสายลมแรงกล้าที่เกิดจากเปลวเพลิงแห่งราชาพัดกระโปรงของโอวหยางหยานปลิวว่อน หลินมู่หยูกล่าวว่า “ในฐานะเทพเจ้า เจ้าต้องมีศักดิ์ศรีของเทพเจ้า ในฐานะเทพเจ้า เจ้าต้องสวมชุดชั้นในสีชมพูและต่อสู้ที่นี่ นี่มันความเหมาะสมแบบไหนกัน”
“คุณ …!”
โอวหยางหยานกำลังจะระเบิด เธอยอมให้ไอ้เด็กเวรนั่นเห็นสีชุดชั้นในของเธอในวันนี้ มันน่าอายเกินไปจริงๆ ทันใ