ดนั้น หัวใจของโอวหยางหยานก็เริ่มเต้นแรงอีกครั้ง คำพูดของไอ้เด็กเวรนั่นช่างดุร้าย มันช่างน่ารักเสียจริง น่าเสียดายที่เขาเป็นคนของนักปราชญ์หลิง วันนี้ เธอต้องฆ่ามันเพื่อหนังสือศักดิ์สิทธิ์
“ชายหนุ่ม!”
โอวหยางหยานสงบความโกรธในใจและพูดอย่างเฉยเมย “ถ้าคุณออกไปตอนนี้ ฉันจะไว้ชีวิตคุณ ถ้าคุณยังยืนกรานที่จะเป็นศัตรูกับฉัน วันนี้คุณจะกลายเป็นศพของที่นี่”
หลิน มู่หยูไม่ได้พูดอะไร
หลัวหลานพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความโกรธ “ผู้เป็นอมตะเปลวเพลิงร่ายรำ คุณไม่จำเป็นต้องพูดเรื่องไร้สาระกับเขา เด็กคนนี้คือผู้บัญชาการกองทัพมังกรผู้กล้าหาญของจักรวรรดิ หลิน มู่หยู ศัตรูเก่าของเรา ดูดาบดวงดาวในมือของเขาสิ มันคืออาวุธศักดิ์สิทธิ์คุณภาพต่ำที่ฉันให้คุณไปแต่เขาเอาไป!”
“เป็นอย่างนั้นจริงเหรอ!”
ใบหน้าอันงดงามของโอวหยางหยานบิดเบี้ยวและเธอกล่าวว่า “ดีเลย คุณ… วันนี้ ฉันต้องโหดเหี้ยมแน่!”
–
เปลวเพลิงเต้นรำอย่างดุเดือดในอากาศ โอวหยางหยานเป็นเทพแห่งกฎแห่งไฟ และความเข้าใจเกี่ยวกับไฟของเธออาจจะสูงกว่าหมัดไฟเจิ้งเจี้ยน เธอยกแขนขึ้นอย่างอ่อนโยนและโบกมืออย่างกะทันหัน เปลวเพลิงนับพันตกลงมาจากท้องฟ้า พุ่งตรงไปที่โล่เลือดมังกรของหลินมู่หยู!
“ปัง ปัง ปัง…”
เสียงระเบิดไม่หยุดและในชั่วพริบตา เลือดของหลิน มู่หยูก็เดือดพล่าน และเธอก็อาเจียนเลือดออกมาเต็มปาก การต่อสู้กับคู่ต่อสู้ระดับนี้ถือว่าดีพอที่เธอจะไม่ถูกฆ่าทันที เธอจะต