ลู่โยวอธิบายว่า “ดูสิ แผ่นหินทุกแผ่นบนเนินนี้จะมีตัวอักษร ‘วิญญาณ’ สลักอยู่ที่ฐาน นั่นหมายความว่าพลังที่บรรจุอยู่ในแผ่นหินจารึกสามารถสร้างตำราจิตวิญญาณสูงสุดได้เท่านั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะสร้างตำราทางโลก สิ่งนี้ถูกกำหนดโดยกฎของโลก น่าเสียดาย น่าเสียดาย…”
ลู่โยวจ้องมองเข้าไปในส่วนลึกของป่าตำราสวรรค์ “นี่คือสิ่งที่ข้าสามารถไปได้ไกลที่สุดแล้ว หากข้าลงไปลึกกว่านี้ ข้ากลัวว่าจะมีสัตว์วิญญาณผู้พิทักษ์หรือผู้ฝึกฝนที่ดุร้ายยิ่งกว่านี้ ในส่วนลึกของป่าตำราสวรรค์ มีตำราสวรรค์หรือแม้กระทั่งตำราศักดิ์สิทธิ์อีกมากมายอย่างแน่นอน…”
หัวใจของหลินมู่หยูเต้นระรัว เธออดไม่ได้ที่จะมีความสุขในใจลึกๆ หากมีตำราสวรรค์หรือตำราศักดิ์สิทธิ์จริงๆ ก็คงดีไม่น้อย ในจักรวรรดิปัจจุบัน ไม่มีใครสามารถเขียนตำราสวรรค์ได้ เธอจะเป็นคนแรกหรือเปล่านะ
ทางด้านข้าง จางเหล่าซือกำลังสั่งให้ทหารเคลื่อนย้ายแผ่นหินหนัก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “ท่านชายน้อย บางทีเราอาจขอร้องท่านชายหลินหยานและท่านหญิงหลินหยินให้พาเราเข้าไปในส่วนลึกของป่าตำราสวรรค์ได้ วิธีนี้ … เราจะได้จารึกแผ่นหินสวรรค์ระดับพื้นดิน”
“เลขที่ …”
ลู่โหยวส่ายหัวช้าๆ “ตำราสวรรค์เป็นสมบัติที่หาได้แต่โชคช่วยเท่านั้น การมาถึงจุดนี้ได้ถือเป็นภาระสำหรับคุณชายและคุณหญิงแล้ว หากเราเจาะลึกลงไปอีก เราคงเป็นภาระของขุนนางทั้งสองอย่างแน่นอน ดังนั้น … เราไปได้แค่เพียงเท่านี้ ย้ายแผ
