่นหินสามแผ่นแล้วกลับไปที่มณฑลซ่างลู่ทันที”
“ใช่!”
หลิน มู่หยูจ้องมองลู่โหยวด้วยคำชม ลู่โหยวคนนี้แตกต่างจากลูกชายที่หลงไหลในกามพวกนั้นจริงๆ เขาเป็นคนมีเหตุผลและรู้ว่าเมื่อใดควรรุกและถอยกลับ ลักษณะนิสัยแบบนี้หาได้ยากมาก
ในขณะนี้ ฉินหยินตะโกนจากแท่นหินที่อยู่ไกลออกไป “พี่หยู มาสอนฉันหน่อยสิ … มีคำบางคำที่ฉันไม่รู้จัก”
“สาปแช่ง …”
หลินมู่หยู่เดินเข้าไปอย่างหมดหนทาง เธอไม่ได้ดูข้อความจารึกทั้งหมด แต่ดูเพียงคำไม่กี่คำที่ฉินหยินพูดเท่านั้น
นิ้วของเธอแตะลงบนจารึกกระดูกพยากรณ์ คิ้วเรียวสวยของเธอขมวดเข้าหากัน “พี่ชาย ดูสิ นี่… อักขระศักดิ์สิทธิ์ที่ดูเหมือนแมว มันคืออะไร ฉันจำไม่ได้…”
“คุณหมายความว่ามันดูเหมือนแมวเหรอ…” หลินมู่หยูอดไม่ได้ที่จะยิ้ม เธอเดินไปข้างหน้าเพื่อดูและพูดว่า “นี่คือคำว่า ‘หม้อต้ม’ คำว่า ‘หม้อต้ม’ ของอาณาจักรหม้อต้มที่แตกสลาย”
“อ้าว แล้วอันนี้ล่ะ?”
“วัว ดูสิว่ามันดูเหมือนหัววัวขนาดไหน… หึๆ มันไม่ใช่ว่าดูเหมือนวัวนะ แค่ว่าอักษรศักดิ์สิทธิ์นี้เป็นอักษรโบราณเท่านั้นเอง ยังไงก็เป็นวัวอยู่ดี…”
“โอ้ เสี่ยวหยินรู้”
ขณะที่เธอกำลังพูด ฉินหยินก็แข็งค้างไปทันที ราวกับว่าร่างกายของเธอถูกเรียกออกมาทั้งหมด แสงสีส้มจางๆ จากแผ่นหินแทรกซึมเข้าไปในหน้าผากของเธอ นั่นคือผลของพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เข้าสู่ร่างของเธอ ในชั่วพริบตา แผ่นหินก็แตกกระจายเช่นกัน สันนิษฐานว่าฉินหยินได้เรียนรู้ตัวละครศักด
