ต้องเรียกเก็บเงินเหรียญทองจากจวนเจ็ดแคว้นสำหรับเสบียงในฤดูใบไม้ร่วง ขณะนี้เริ่มเกิดเสียงครหาในหมู่พลเรือนแล้ว ขอราชาผู้พิชิตทรงโปรดเข้าใจด้วยเถิดพ่ะย่ะค่ะ!”
ฉินอี้กล่าวตอบอย่างลำบากใจ “ไม่ใช่ว่าข้ายังไม่พิจารณาเรื่องนี้แต่อย่างใด…ทว่าข้าไม่สามารถละเมิดข้อตกลงที่ทำไว้กับท่านเซียนลั่วหลานได้ เอาเถิด…ลดงบประมาณทางการทหารลงครึ่งหนึ่งและนำเหรียญทองอีกครึ่งหนึ่งจากจวนของข้าไปใช้เสีย อาจลำบากสักหน่อย หากแต่เราไม่สามารถเสียสัจจะที่เคยกล่าวต่อจวนเจ็ดแคว้นได้”
“พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมทราบดี!”
…
ณ วันที่สิบห้าตุลาคมปีเจ็ดพันเจ็ดร้อยสามสิบห้าตามปฏิทินของจักรวรรดิ อาณาจักรอี้เหอเปิดกำแพงเหล็กอีกครั้ง กองกำลังเกือบสามแสนใช้รถเกราะเหล็กและศรเศวตรมณีขับไล่เผ่าปีศาจกว่าสองหมื่นตนและยึดเทือกเขาฉินในมณฑลหลิงหนานและมณฑลหลิงคงกลับมา ขณะนี้อำนาจอธิปไตยในการครอบครองเทือกเขาฉินครึ่งหนึ่งอยู่ในมือจักรวรรดิฉินและอีกครึ่งหนึ่งอยู่ในมือของจักรวรรดิอี้เหอ
ไม่กี่วันต่อมา หลงเซียนหลินได้รับการขนานนามเป็นเจิ้นหนานโหวโดยฉินอี้ เนื่องจากสามารถกอบกู้เทือกเขาฉินกลับมาได้ ขณะนี้ตำแหน่งของหลงเซียนหลินสูงกว่าจื่อเย่า หมานหนิง ติง
