ัน ส่วนกิจการทางทหารทั้งหมดจะเป็นหน้าที่ของผู้บัญชาการเฟิง ในช่วงเวลาที่ต้องตัดสินใจ ให้ใช้สองเสียงในสามของพวกท่านตัดสินตามชอบธรรม หากไม่ใช่เหตุด่วนนัก ก็เพียงรอให้ข้ากลับมา”
ถังหลานเอ่ยถาม “การเสด็จประพาสคราวนี้ใช้เวลานานเพียงใด และพระองค์ประสงค์ผู้ติดตามจำนวนเท่าใดพ่ะย่ะค่ะ?”
“สองถึงสามเดือนเพคะ ไม่เป็นต้องมีผู้ติดตาม เราจะไปกันเพียงสามคน” ถังเสี่ยวซียกยิ้มพร้อมกล่าว “ท่านปู่อย่าได้เป็นกังวลไปเลยเพคะ ข้าและมู่มู่อยู่ขอบเขตปราชญ์แล้ว ไม่ว่าจะต้องเผชิญหน้ากับพวกปีศาจหรือสัตว์วิญญาณ ก็ไม่เกินกำลังของพวกเราเป็นแน่เพคะ”
ถังหลานมองหลานของตนด้วยสายตาเอ็นดูรักใคร่ก่อนกล่าวออก “เสี่ยวซี เจ้าจะออกเดินทางทั้งที่เพิ่งกลับมาเมืองหลันเยี่ยนได้ไม่นาน ปู่เป็นห่วงนัก…”
ถังเสี่ยวซียกยิ้มก่อนคว้าแขนของถังหลานมากอดพร้อมกล่าว “ท่านปู่รอจนกว่าเสี่ยวซีจะกลับมาอยู่กับท่านนะเพคะ ข้ารู้…ท่านตาก็คาดหวังให้ตระกูลถังมีเซียนผู้แข็งแกร่งไม่แพ้กัน”
“แน่นอน”
ถังหลานพยักหน้าก่อนกล่าวต่อ “เมื่อฝ่าบาทและเสี่ยวซียืนยันที่จะไป เช่นนั้นหากมีเหตุการณ์ใดเกิดขึ้นกระหม่อม หลานกงและหยุนจงโหวจะตัดสินใจร่วมกันพ่ะย่ะค่ะ”
“อืม เช่นนั้นก็ยอดเยี่ยม”
ฉ
