ใช้ชีวิตเช่นนี้มาตลอด การปกครองบ้านเมืองในตำหนักเจ๋อเทียนนั้นเป็นเพียงความรับผิดชอบที่ดำเนินตามความคาดหวังของครอบครัวเท่านั้น
ถังเสี่ยวซีกล่าว “ด้านหน้ามีโรงเตี๊ยมอยู่ แวะไปดื่มกันสักแก้วสองแก้วดีหรือไม่? ข้าว่าจะไปสอบถามข่าวลือในช่วงนี้สักหน่อย”
“อืม”
“ไปกันเถอะ”
เมื่อมาถึงโรงเตี๊ยม ทั้งสามผูกม้าไว้ก่อนเดินเข้าไปพร้อมกัน พวกเขาเลือกนั่งที่ริมหน้าต่างและสั่งสุราข้าวสามแก้ว แม้จะเป็นยามบ่าย ทว่าโรงเตี๊ยมกลับมีลูกค้าล้นหลามจนแทบไม่มีที่นั่ง ไม่ว่าจะเป็นพ่อค้า ทหารรับจ้างและจอมยุทธ์ หรือแม้แต่สมาชิกวิหารศักดิ์สิทธิ์ต่างก็มาดื่มที่นี่
ในฐานะผู้นำแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ หลินมู่อวี่ไม่ได้คิดจะห้ามแต่อย่างใด การตัดศีรษะเหล่าจอมยุทธ์ทิ้งอาจเป็นการดีเสียกว่าห้ามไม่ให้พวกเขาดื่มสุรา เฉกเช่นเดียวกับจางเหว่ย ปราณยุทธ์ของเขาจะลดลงกว่าครึ่งหากไม่ได้ดื่มสรุาเป็นเวลาสองวัน กล่าวได้ว่าครึ่งหนึ่งของเหล่าจอมยุทธ์พึ่งพาสุรามากกว่าข้าวและขนมปังเสียอีก
ถังเสี่ยวอินลุกขึ้น ร่างบางย่างกรายไปยังโต๊ะสั่งสุรา นางยิ้มพร้อมกล่าวกับสาวใช้โรงเตี๊ยม “แม่นาง ช่วงนี้มีข่าวลือที่น่าสนใจบ้างหรือไม่?”
“โอ้”
สาวใช้โรงเตี๊ยมจ้องมองสตรีผู้งดงามเ
