ศิลาวิญญาณก้อนนี้ ทว่ากลับไม่รู้ค่าและขายมันไปในราคาเพียงหนึ่งพันเหรียญทอง ศิลาถูกนำมาเก็งกำไรในมณฑลหลิงหนานสูงถึงห้าหมื่นเหรียญ ท้ายที่สุดคนของร้านค้าล่ามังกรก็ไปซื้อมันมาได้ในราคาแปดหมื่นเหรียญทองขอรับ”
“แปดหมื่นเหรียญ…” หลินมู่อวี่ยิ้มก่อนเอ่ยถาม “เช่นนั้นศิลาวิญญาณก้อนนี้มีราคาขายเท่าใด?”
“คนของเราต้องขึ้นเรือขึ้นเกวียนหลายต่อ อีกทั้งยังถูกทหารรับจ้างฆ่าตายตกไปหลายร้อยคนเพื่อนำศิลาวิญญาณก้อนนี้มา ทางเราต้องจ่ายเหรียญทองจำนวนมากเพื่อเป็นเงินบำนาญและค่าชดใช้ให้แก่ครอบครัวผู้ตาย เช่นนั้น…” โอหยางยิ้ม “เห็นแก่ท่านจื่ออี ข้าจะขายเพียงสองแสนเหรียญทองเท่านั้นขอรับ”
“สองแสนเหรียญทองงั้นรึ…” ฉินอินขมวดคิ้ว “เหตุใดจึงแพงนัก? ไม่ใช่ว่าศิลาวิญญาณอายุหมื่นสองปีจะมีราคาราวห้าหมื่นรึ?”
โอหยางประสานหมัดพร้อมยกยิ้ม “แม่นางผู้นี้อาจไม่รู้ว่าศิลาวิญญาณอสูรแสงนั้นหายากเพียงใด ตัวศิลาวิญญาณเองก็หายากเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว นับประสาอะไรกับศิลาที่ต้องแก่งแย่งซื้อมาจากมณฑลหลิงหนาน ราคาของมันจึงสูงกว่าศิลาวิญญาณทั่วไป ทุกท่านคงทราบดีว่ามณฑลหลิงหนานปิดกำแพงเหล็กไปแล้ว คนของเราต้องใช้เงินหลายหมื่น
