งคนเหล่านั้นอยู่ในชุดผ้าทอหรูหราและมีอายุราวห้าสิบปี ใบหน้าแดงก่ำกล่าวออก “เกิดเหตุอันใดขึ้น? เสียงดังโวยวายนัก”
เจ้าของร้านโอหยางรีบกล่าวออกอย่างนอบน้อม “นายท่านพานนี่เอง”
เขาคือพานติงเถียน ผู้ดูแลอันดับหนึ่งของร้านค้าล่ามังกร
“จื่ออี เกิดเหตุอันใด?” พานติงเถียนขมวดคิ้ว
พานจื่ออีกล่าวตอบด้วยความเคารพ “เสี่ยวถังนำแขกสองท่านนี้มาซื้อศิลาวิญญาณอสูรแสงอายุหมื่นสองพันปีเจ้าค่ะท่านพ่อ ทว่าเจ้าของร้านโอหยางเสนอขายในราคาสูงถึงสองแสนเหรียญจึงไม่สามารถตกลงกันได้”
“โอ้”
เมื่อพานถิงเตียนเหลือบไปเห็นยศทหารบนบ่าของหลินมู่อวี่ เขาประสานหมัดพร้อมกล่าวด้วยความเคารพทันที “ท่านผู้บัญชาการ...ดูจากอายุ ท่านคงเป็นหนึ่งในสี่วีรบุรุษแห่งเมืองหลันเยี่ยนใช่หรือไม่ขอรับ?”
หลินมู่อวี่พยักหน้าก่อนกล่าว “ข้าเคยพบท่านพานมาก่อน”
พานถิงเตียนกล่าวคำออก “ท่านหลินต้องการศิลาวิญญาณอสูรแสงอายุหมื่นปีหรือขอรับ?”
“ใช่ ทว่าราคาสองแสนเหรียญนั้นแพงเกินไป คู่ค้าของท่านจึงอยากขอลดราคาสักหน่อย”
“ฮ่าๆ” พานติงเถียนกล่าว “ไม่กี่ปีมานี้เกิดสงครามขึ้นมากมาย อีกทั้งเหล่าจอมยุทธ์ยังคงฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง ปริมาณและคุณภาพของศิลาวิญญาณ
