”
ถังลู่ตัวสั่นเทา เขารีบคุกเข่าลงกับพื้น “ถะ…ถังลู่ ถวายบังคัมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท!”
จากนั้นพานถิงเตียน พานจื่ออีและโอหยางต่างรีบคุกเข่าลงกับพื้นด้วยใบหน้าซีดเซียว เหล่าทหารรักษการณ์บริเวณนั้นพากันคุกเข่าพร้อมกล่าวออกอย่างพร้อมเพรียง “ถวายบังคมพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท”
ฉินอินกล่าวออกด้วยสายตาเยือกเย็น “ถังลู่ เจ้ากระทำความผิดโดยจงใจกล่าวเย้ยหยันหลินมู่อวี่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
ถังลู่เนื้อตัวสั่นด้วยความกลัว “กะ…กระหม่อมไม่ทราบว่ากระหม่อมทำความผิดอันใดพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินอินกล่าวออกอย่างเด็ดขาด “หลินมู่อวี่เป็นผู้บัญชาการแห่งจักรวรรดิ อีกทั้งยังเป็นแม่ทัพสูงสุด ผู้นำแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์และเพิ่งได้รับการขนานนามเป็นหยุนหลิงโหว เจ้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงบ้างเลยหรืออย่างไร หากไม่เห็นแก่หน้าท่านหลานกง เจ้าต้องถูกผู้บัญชาการหลินสังหารด้วยมีดดาบตามกฎหมายของจักรวรรดิแล้ว”
ถังลู่หวาดกลัวจนใบหน้าซีดเผือด “ข้าแต่ฝ่าพระบาท…กระหม่อมไม่ทราบมาก่อนเลยพ่ะย่ะค่ะ ขอพระองค์ทรงโปรดอภัยด้วย…”
“หึ”
ดวงตาของฉินอินฉายแววสงบทันทีที่คิดได้ว่าระบบเทศมณฑลและกองกำลังแผ่นดินยังต้องพึ่งพาการสนับสนุนจากถังหลาน นางยกยิ้มเล็กน้อย “ลืมมันไปซะ อย่างไรเสียผู้บัญชา
