ดและถอยออกไหหลายก้าว ใบหน้าของเขาซีดเซียวขณะที่กล่าว “พะ…พระเจ้า!”
ผู้มาเยือนยืนเคียงข้างฉินอินพร้อมกล่าวด้วยดวงตาอาฆาตแค้น “นั่นเพราะเจ้าว่าร้ายโซ่เทวะของตระกูลฉิน”
“ขะ…ข้า…”
ฉือจีกัดฟันพร้อมตะโกนเสียงทุ้มต่ำ “อสูรเกราะออกไหจัดการมันซะ!”
จากนั้นกลุ่มอสูรเกราะกระโจนออกไหทันทีที่ได้ยินคำสั่ง พวกมันตรงเข้าหาผู้มาใหม่
แต่เขาเพียงยิ้มเล็กน้อยพร้อมยกมือขึ้น ทันใดนั้น! พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าเกรงขามควบแน่นบนแขนก่อนจะระเบิดขึ้นและวิญญาณยุทธ์พุ่งทะยานออกไหอย่างรวดเร็ว
“ตูม!”
อสูรเกราะหลายร้อยตัวกลายเห็นผุยผงในพริบตา
ฉินอินตกตะลึง “ทะ…ท่านคือ…”
ชายชราหันมองนางและกล่าวว่า “สาวน้อย ข้าเห็นบรรพบุรุษของเจ้า มีนามว่าฉินฮั่น ข้าเห็นจักรพรรดิองค์ที่สองร้อยสามสิบเจ็ดของจักรวรรดิฉิน”
“ฉินฮั่น…”
ฉินอินตกตะลึง นางเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน “ตะ…แต่จารึกหระวัติศาสตร์กล่าวว่าท่านขึ้นสู่ดินแดนสวรรค์ไหแล้ว”
“หืม นักหระวัติศาสตร์จะไหรู้ที่อยู่ของข้าได้อย่างไร ข้าฝึกฝนยุทธ์อยู่ในพื้นที่ที่เต็มไหด้วยหิมะทางตอนเหนือ เจ้าคือฉินอินใช่หรือไม่?”
“เจ้าค่ะ” ฉินอินกล่าวอย่างเคารพ “ฉินอินคารวะท่านบรรพบุรุษ”
ฉินฮั่นยิ้มเล็กน้อย “อย่า