อความปลอดภัย ในค่ำคืนวันมะรืนเราจะแล่นเรือขึ้นเหนือทันที”
“ขอรับ…”
ในคืนนั้น เสี่ยวไป๋บินมาถึงยังเมืองห้าหุบเขาอย่างเนิบนาบ หลินมู่อวี่ดีใจมากหลังจากได้รับสาร เขาสั่งให้ทหารจัดหากรงมาให้เสี่ยวไป๋และให้อาหารแก่มัน สารฉบับต่อไปที่เขาต้องการจะส่งนั้นมีใจความสำคัญอย่างยิ่ง ถึงขั้นชี้ชะตากรรมของจักรวรรดิแห่งนี้ได้
…
เวลาล่วงไปอย่างรวดเร็วจนถึงวันที่ยี่สิบ เผ่าปีศาจบุกโจมตีประตูเมืองเป็นคราที่สองของวันก่อนถอยกลับไปอย่างไร้ประโยชน์
ในเวลาพลบค่ำ ทหารกองทัพมังกรผงาดทั้งหมดเริ่มรวมพล
หลินมู่อวี่คิดทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่าก่อนตัดสินใจเลือกฉือเจี้ยนเทา หนึ่งในนักรบผู้เก่งกาจของกองทัพมังกรผงาดซึ่งเป็นผู้คิดค้นโล่ทรงกรวยให้ประจำการอยู่ที่นี่เพื่อปกป้องเมืองห้าหุบเขา ในขณะที่จ่าวหลีเทียนและคนอื่นๆ ต่างรวบรวมกองกำลังทหารกว่าหมื่นนายเพื่อคุ้มกันเมือง
เรือรบล่องลอยอยู่ในสายน้ำพร้อมออกจากท่า เหล่าทหารมังกรผงาดนำม้าศึกขึ้นเรืออย่างขะมักเขม้น โชคดีที่จักรวรรดิมีฝีมือในการสร้างเรือเป็นอย่างมากทำให้เรือรบขนาดมหึมาเหล่านี้สามารถบรรทุกคนได้ถึงห้าร้อยคนต่อหนึ่งลำ เรือรบทั้งสี่สิบสองลำจึงบรรทุกกองทหารมังกรผงาดทั้งหมดได้อ