ติมากมาย กองทัพมังกรผงาดจึงได้กินดีอยู่ดี อาหารของผู้บัญชาการกองทัพถูกจัดใส่กุยทองแดงที่มักใช้ในค่ายทหารอย่างสวยงาม ไก่ย่างหอมกรุ่นสองตัวถูกยกเข้ามาพร้อมข้าวสวยและเครื่องเคียงสองอย่าง
หลินมู่อวี่จัดการอาหารตรงหน้าอย่างรวดเร็วก่อนเอ่ยถามขณะซดน้ำซุป “แม่ทัพเฉว่ สถานการณ์กับพวกปีศาจเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ไม่ดีนักเจ้าค่ะ”
ซือตู่เฉว่เม้มปากสีแดงสดของตนก่อนกล่าวต่อ “ตั้งแต่ท่านผู้บัญชาการสั่งให้แขวนศีรษะของเลี่ยนไห่ไว้ที่ประตูทิศเหนือ เหล่าปีศาจก็บุกโจมตีเมืองอย่างบ้าคลั่ง ในช่วงสามวันที่ผ่านมาพวกมันโจมตีเราถึงสี่ครา ลูกศรเหลือไม่มากนักแล้วเจ้าคะ อีกทั้งหัวของเลี่ยนไห่ก็ถูกเฉียนเฟิงแย่งชิงไปแล้ว ซึ่งซือตู่เซินสั่งให้ปล่อยเขาไป”
“ถูกต้องแล้ว พวกเจ้าไม่อาจต้านทานเฉียนเฟิงได้แน่”
“นอกจากนี้…” ซือตู่เฉว่คุกเข่าลงข้างหลินมู่อวี่ราวกับสาวใช้มารยาทงาม นางยกยิ้มก่อนกล่าวต่อ “หน่วยสอดแนมกลับมาแล้วเจ้าค่ะ พวกเขารายงานว่าเหล่ยฉงนำกองทัพที่สองของเผ่าปีศาจออกจากกำแพงเหล็กในจักรวรรดิอี้เหอเมื่อวันก่อน ขณะนี้อสูรเกราะราวหนึ่งแสนหนึ่งหมื่นตนกำลังเดินทางข้ามเทือกเขาฉินและตรงมายังเมืองห้าหุบเขา พวกมันคงใช้เวลาราวสิบ
