ันแน่นก่อนกล่าวว่า “ชายผู้นี้เป็นน้องชายของฉือฮั่ว ข้าจำได้ว่า…มีคนจากกองทหารหยางเว่ยที่รอดชีวิตมาได้ กระนั้นพวกเขายอมจำนนต่อเผ่าปีศาจและกลายเป็นทาสรับใช้…”
ซือตู่เซินยิ้มเล็กน้อย “เมื่อกำลังจะตาย พวกเขาต่างหวาดกลัวเป็นธรรมดา จนต้องยอมจำนนให้เผ่าปีศาจ ผู้บัญชาการไม่จำเป็นต้องคิดมาก ไม่ใช่ว่าทุกคนจะยอมมอบชีวิตเพื่อรับใช้จักรวรรดิ ตัวอย่างก็เช่น…ข้า ฮ่าๆๆ”
หลินมู่อวี่เพียงเหลือบมองโดยไม่ได้กล่าวตอบ ซือตู่เซินเป็นผู้นำกลุ่มอันธพาลที่ชาญฉลาดและยังมีวิทยายุทธ์ที่โดดเด่นที่สุดในกองทัพมังกรผงาด กระนั้นกลับมีพฤติกรรมที่แย่ที่สุดเช่นกัน
“รวบรวมกองกำลังที่เหลือในเมืองเพื่อปกป้องประตูใหญ่ทั้งสี่”
“ขอรับผู้บัญชาการ”
จากนั้นกองทัพมังกรผงาดทั้งหมื่นคนปักหลักอยู่ในเมือง ก่อนจะรวบรวมทหารรักษาการณ์ราวห้าพันนายจากเมืองห้าหุบเขา เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน กลุ่มนายพลมารวมตัวกันที่กระโจมหลักในค่าย
หลินมู่อวี่นั่งในท่าทางสง่าผ่าเผยภายใต้แสงเทียน ขณะที่แผนที่มณฑลชางหนานถูกวางไว้บนโต๊ะ
ผู้บัญชาการเมืองห้าหุบเขาพลันประสานหมัดกล่าว “ข้าน้อยจ่าวหลีเทียนรับหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองทัพเสริมในเมืองห้าหุบเขาของกองทัพมณฑลชางหนาน และ…เป