ไม่ให้ไหลรินจากปากด้วยใบหน้าซีดเซียว
ฉินอินเดินเข้ามาหาเขาอย่างร้อนใจ “ท่านผู้บัญชาการเฟิง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”
“ข้าไม่เป็นไร”
เฟิงจี้สิงโบกมือปฏิเสธพร้อมก้มศีรษะก่อนกล่าวออก “พลังของพวกอสูรเกราะช่างน่ากลัวนัก…”
เซี้ยโหวซางกระชับกระบี่ในมือพร้อมกล่าว “ท่านผู้บัญชาการ พวกมันจะเปิดการโจมตีแล้วขอรับ”
“ข้ารู้”
เฟิงจี้สิงเงยหน้าขึ้นพร้อมกล่าวสั่งอย่างมุ่งมั่น “อย่าหยุดยิงกล่องลูกศรและหน้าไม้ ข้าจะดูว่ามีอสูรเกราะกี่ตนที่สามารถต้านทานการโจมตีของเราได้”
“ขอรับ”
ซากศพของอสูรเกราะกองพะเนินอยู่ด้านล่างกำแพงเมือง ทว่าพวกมันยังคงพยายามเข็นรถบันไดเข้ามาใกล้จนสามารถเกี่ยวตะขอกับเชิงเทินของกำแพงเหล็กได้สำเร็จ ฉับพลันอสูรเกราะนับสิบรีบปีนขึ้นไปบนกำแพงพร้อมอาวุธครบมือ
“โฮก!”
ขวานศึกพุ่งตัดหัวของทหารจักรวรรดิหลุดออกจากบ่า
“ถอยไป!”
ฉินอินตะโกนขึ้นท่ามกลางความวุ่นวาย พลังมังกรโซ่เทวะบริสุทธิ์พลุ่งพล่านรอบกาย แสงกระบี่ส่องสว่างก่อนตัดหัวอสูรขาดสะบั้น ขณะนั้นอสูรเกราะอีกหลายสิบตนพุ่งเข้ามารายล้อม นางร่ายรำกระบี่ดอกจื่อยินก่อนหมุนตัวพร้อมเสียงมังกรคำรามกึกก้อง ทักษะสยบมังกรขั้นแรก...มังกรกลับตาลปัตร!
กระบี่ที่ควบแน
