นบุกมา เราคงต้องใช้ไฟเพื่อตอบโต้”
“อืม”
ขณะนั้นเซี่ยงอวี้ซึ่งเนื้อตัวเต็มไปด้วยเลือดเดินนำกลุ่มแม่ทัพเมืองชีไห่เข้ามาพร้อมกล่าวออก “กองทัพของเฉียนเฟิงอยู่ที่ท่าเรือเฟิงหลินและเริ่มเปิดการโจมตีแล้ว ดูเหมือนว่าผู้บัญชาการเฟิงจะพูดถูก เฉียนเฟิงต้องการยึดป้อมปราการของท่าเรือเฟิงหลินพ่ะย่ะค่ะ”
“ขอบคุณผิงหนานโหวที่ทำงานอย่างหนัก” ฉินอินกล่าว
เซี่ยงอวี้โค้งคำนับอย่างรวดเร็วก่อนกล่าวออกด้วยความเคารพ “กระหม่อมเต็มใจทำเพื่อรับใช้จักรวรรดิพ่ะย่ะค่ะ!”
…
เหล่าปีศาจไม่มีการเคลื่อนไหวตลอดทั้งคืนจนกระทั่งยามรุ่งสางที่มีหมอกปกคลุมหนาแน่นมาถึง
เฟิงจี้สิงยืนอยู่บนกำแพงเมืองด้วยสีหน้าเป็นกังวล การที่มีหมอกหนาในฤดูใบไม้ผลิเช่นนี้ช่างเป็นเรื่องแปลกประหลาดนัก พระเจ้ากำลังช่วยเหลือปีศาจหรืออย่างไร
เสียงขุดดินและก่อสร้างดังแว่วมาจากระยะไกล เขาไม่อาจรู้เลยว่าพวกปีศาจกำลังทำสิ่งใด
เวลาล่วงไปถึงรุ่งเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องเมฆหมอกมลายไปจนหมดสิ้น พวกปีศาจสร้างกำแพงสูงราวสามเมตรทอดยาวตามแนวแม่น้ำต้าวเจียงเป็นระยะทางกว่าสิบไมล์
“พวกมันพยายามทำสิ่งใดกัน” จางเหว่ยยิ้ม “ช่างน่าขันนัก พวกมันคิดจะใช้กำแพงโคลนนี้สู้กับกำแพงเหล็กหรืออย่างไร โง่เข
