มู่อวี่ร่างกายสั่นไหวแผ่วเบา
“ท่านผู้บัญชาการหลิน เป็นอะไรหรือไม่ขอรับ?” ซือตู่เซินเอ่ยถามด้วยความงุนงง
“ไม่เป็นไร ข้าสบายดี”
หลินมู่อวี่ส่ายศีรษะก่อนกล่าวต่อ “แม่ทัพเซิน เจ้าทำงานหนักมามาก คืนนี้ข้าจะจัดงานเลี้ยงฉลองให้เจ้าที่กระโจมหลัก อีกอย่างหวงซีได้คัดเลือกนักรบยอดฝีมือจากเผ่าคนเถื่อนให้เราแล้ว ทุกอย่างคงเป็นไปตามแผน ว่าแต่ฉือเจี้ยนเทาอยู่ที่ใด?”
ท่ามกลางเหล่าผู้บัญชาการ ฉือเจี้ยนเทากล่าวออกมาข้างหน้าพร้อมกล่าว “ข้าอยู่นี่ขอรับ!”
หลินมู่อวี่กล่าว “ตอนนี้พวกเราต้องทำงานหนักเพื่อเผ่าพันธุ์ของพวกเจ้า เราต้องสร้างชุดเกราะ โล่ และหอกที่เหมาะสมกับความสูงและร่างกายของนักรบคนเถื่อน จงร่างแบบภาพทั้งหมดให้ข้าภายในหนึ่งชั่วโมง”
“รับทราบขอรับ!” ดวงตาของฉือเจี้ยนเทาฉายแววมุ่งมั่น
…
เมื่อกลับเข้ามาในกระโจมหลัก หลินมู่อวี่นั่งลงในตำแหน่งผู้บัญชาการก่อนกางกระดาษแผ่นหนึ่งออกซึ่งด้านข้างมีปากกาเหล็กและโถหมึกวางอยู่ เว่ยโฉวยกยิ้มก่อนกล่าวคำออก “ท่านผู้บัญชาการ ท่านยังฝึกคัดลายมืออยู่อีกหรือขอรับ?”
“ใช่ที่ไหนกัน…”
หลินมู่อวี่ยิ้มก่อนกล่าวต่อ
“ข้ากำลังจดบันทึกตำรา”
“ตำรา?” เว่ยโฉวผงะ
“อืม” หลินมู่อวี่ยกมือเกาศี
